It's all over ... or is it?

Beste lezers. Jullie hebben allicht gemerkt dat de laatste maanden niets nieuws meer verscheen op deze site. Dat was aanvankelijk zo door omstandigheden. Life interferes. Maar toen ik er terug aan wou beginnen merkte ik dat de drive een beetje weg was. Na de nodige zelfreflectie en feedback van compaan Werner ben ik tot de conclusie gekomen dat ik nood heb aan een verse start, met andere mogelijkheden en een groter potentiëel. Daarom werd besloten om beproefd in de koelkast te steken en een Engelstalige site op te starten rond hetzelfde thema. Whisky, bier en andere lekkernijen dus. Maar we willen wel breder gaan...

Hoppa Hontas

Met die nazomer die een tropische zomer werd hebben we in significante mate meer zin in proeven dan in de proefnotities posten. Maar nu het eindelijk iets frisser wordt vliegen we er weer in. Met iets dat behoorlijk hielp om die hitte door te komen. Gehopt, blond, zou het een IPA kunnen zijn?

Viven bruin

De laatste tijd houden we ons vooral bezig met de complexere biersoorten zoals IPA en imperial stout. Hoog tijd om nog eens een 'gewone' bruine onder de loupe te nemen. Alhoewel, aangezien hij gemaakt is door Viven valt het af te wachten of hij wel zo 'gewoontjes' is ...

Glen Calder 40 Y blended scotch v 1949

Je hoort het regelmatig, ook door ons: vroeger was de whisky beter. En wat je ook hoort is dat de kwaliteit van blends vroeger ook een pak beter was. Klopt ook dikwijls, proef maar eens een jw red label van pakweg 1950 en vergelijk het met de bocht die nu in die flessen zit. Maar was het vroeger altijd beter?

Kempisch Vuur Haverstout

Kempisch Vuur is een reeks bieren van brouwerij Pirlot. Vandaag nemen we de haverstout onder de loupe en vragen we ons ineens af of de 'bad pun' bedoeld was. In elk geval is stout een stijl die ons bijna altijd kan boeien.

Glen Grant 37 Y v 1972 Duncan Taylor

Vroeger was het beter. Klopt natuurlijk niet altijd, maar bij whisky is het toch meer wél dan niet waar. Dat zien we dubbel met deze botteling: een schitterende Glen Grant gedistileerd in 1972 toen er nog met golden promise malt werd gewerkt in plaats van optic. En gebotteld in 2010, toen je voor dit soort flessen nog aanvaardbare prijzen betaalde van rond de 150 euro.

Two faced jack cognac barrel aged

Oei, alweer een maand niks gepost? Tja, life happens zeker. Maar september is het moment om er weer met nieuwe moed aan te beginnen. En na zo'n luwe periode kunnen we maar beter met een klepper beginnen.

Bruichladdich the classic laddie (Scotish barley)

Buitenkijken en vaststellen dat het kloteweer is begin Augustus. We kennen allemaal het gevoel. Dan kan je best de knop omdraaien en blij zijn dat het hartje zomer nog eens whiskyweer is. Tijd voor een goeie dram dus. Een NAS (boe! bad form!) van Bruichladdich bijvoorbeeld.

Silly Saison

Eigenlijk is het veel te heet om te bloggen, je kan beter je tijd op de terrasjes doorbrengen. Maar we doen toch nog eens een poging. En aangezien we de saisonstijl ideaal vinden als dorstlesser in deze hitte is het hoog tijd om er nog eens eentje de revue te laten passeren.

Gulden spoor Ipa

U heeft een tijdje niks van ons gehoord. Dat zit zo: wij hebben ook nood aan vakantie. Het goeie nieuws is dat we tijdens die vakantie niet gestop zijn met proeven, enkel met posten. Veel leuke nieuwe zaken leren kennen. Zoals onder meer deze, en ja het is alweer een IPA. We kunnen het niet laten.

Caroni 1997 Liquid art

Caroni was een distilleerderij in Trinidad en Tobago die gesloten werd in 2002. Daarvoor draaide ze op volle capaciteit tot 1993, waarna de terugval begon. Dat dit met de industrie in het algemeen te maken had en niks met de kwaliteit van hun product bewijzen een aantal onafhankelijke bottelaars al een paar jaar. Nu is het de beurt aan Liquid Art.

 

De Rum: Caroni 1997
Origine: Trinidad and Tobago
Distilled: 1997
Bottled: 2015 – 100 bottles
Bottler: Liquid Art (Belgium)
ABV: 50,5

Neus: heel kruidig, spicy maar met een leuke frisse toets. Zelfs een zweempje munt komt er door. Witte peper en zoethout gaan samen met een meer maritieme, ziltig aroma. De alcohol is duidelijk aanwezig, maar gaat niet overpoweren. Warme vanille en boter, en in de neus zelfs iets dat me doet denken aan goede oude vintage porto. Na een tijdje gaan de zoetere vanillegeuren het overnemen van de kruidigheid.

Smaak: Hete en kruidige aanzet met stevige alcohol. Die typische teer-en-diesel van Caroni is vrij afwezig. Wel wat gerookt vlees (filet d’Anvers), donkere melasse en oud leder. Opnieuw ook drop, zoethout. Mooie balans tussen het hout en de kruidigheid. Op de achtergrond ook wel wat fruit, maar moeilijk te benoemen. Gewoon….’fruitigheid’. Met wat water wordt het geheel wat bitterder.

Finish: Opnieuw warm en kruidig, met een aangename zoetigheid. De finish start stevig, maar wordt snel ronder en zachter. Mooi gebalanceerd, en naar het einde toe een weinig droog. Het hout komt subtiel doorheen de kruidigheid.

Kortom: Een eerder a-typische Caroni. Geen fenolenbom vol teer en olie, maar meer toegankelijk. Zeer mooie vatselectie van de Liquid Art – heren (m/v)

Citizen Cane

comments powered by Disqus