It's all over ... or is it?

Beste lezers. Jullie hebben allicht gemerkt dat de laatste maanden niets nieuws meer verscheen op deze site. Dat was aanvankelijk zo door omstandigheden. Life interferes. Maar toen ik er terug aan wou beginnen merkte ik dat de drive een beetje weg was. Na de nodige zelfreflectie en feedback van compaan Werner ben ik tot de conclusie gekomen dat ik nood heb aan een verse start, met andere mogelijkheden en een groter potentiëel. Daarom werd besloten om beproefd in de koelkast te steken en een Engelstalige site op te starten rond hetzelfde thema. Whisky, bier en andere lekkernijen dus. Maar we willen wel breder gaan...

Hoppa Hontas

Met die nazomer die een tropische zomer werd hebben we in significante mate meer zin in proeven dan in de proefnotities posten. Maar nu het eindelijk iets frisser wordt vliegen we er weer in. Met iets dat behoorlijk hielp om die hitte door te komen. Gehopt, blond, zou het een IPA kunnen zijn?

Viven bruin

De laatste tijd houden we ons vooral bezig met de complexere biersoorten zoals IPA en imperial stout. Hoog tijd om nog eens een 'gewone' bruine onder de loupe te nemen. Alhoewel, aangezien hij gemaakt is door Viven valt het af te wachten of hij wel zo 'gewoontjes' is ...

Glen Calder 40 Y blended scotch v 1949

Je hoort het regelmatig, ook door ons: vroeger was de whisky beter. En wat je ook hoort is dat de kwaliteit van blends vroeger ook een pak beter was. Klopt ook dikwijls, proef maar eens een jw red label van pakweg 1950 en vergelijk het met de bocht die nu in die flessen zit. Maar was het vroeger altijd beter?

Kempisch Vuur Haverstout

Kempisch Vuur is een reeks bieren van brouwerij Pirlot. Vandaag nemen we de haverstout onder de loupe en vragen we ons ineens af of de 'bad pun' bedoeld was. In elk geval is stout een stijl die ons bijna altijd kan boeien.

Glen Grant 37 Y v 1972 Duncan Taylor

Vroeger was het beter. Klopt natuurlijk niet altijd, maar bij whisky is het toch meer wél dan niet waar. Dat zien we dubbel met deze botteling: een schitterende Glen Grant gedistileerd in 1972 toen er nog met golden promise malt werd gewerkt in plaats van optic. En gebotteld in 2010, toen je voor dit soort flessen nog aanvaardbare prijzen betaalde van rond de 150 euro.

Two faced jack cognac barrel aged

Oei, alweer een maand niks gepost? Tja, life happens zeker. Maar september is het moment om er weer met nieuwe moed aan te beginnen. En na zo'n luwe periode kunnen we maar beter met een klepper beginnen.

Bruichladdich the classic laddie (Scotish barley)

Buitenkijken en vaststellen dat het kloteweer is begin Augustus. We kennen allemaal het gevoel. Dan kan je best de knop omdraaien en blij zijn dat het hartje zomer nog eens whiskyweer is. Tijd voor een goeie dram dus. Een NAS (boe! bad form!) van Bruichladdich bijvoorbeeld.

Silly Saison

Eigenlijk is het veel te heet om te bloggen, je kan beter je tijd op de terrasjes doorbrengen. Maar we doen toch nog eens een poging. En aangezien we de saisonstijl ideaal vinden als dorstlesser in deze hitte is het hoog tijd om er nog eens eentje de revue te laten passeren.

Gulden spoor Ipa

U heeft een tijdje niks van ons gehoord. Dat zit zo: wij hebben ook nood aan vakantie. Het goeie nieuws is dat we tijdens die vakantie niet gestop zijn met proeven, enkel met posten. Veel leuke nieuwe zaken leren kennen. Zoals onder meer deze, en ja het is alweer een IPA. We kunnen het niet laten.

Artikelen

2016 here we come.

Hali halo. Al het beste voor het nieuwe jaar! Hopelijk zijn jullie het silly season allemaal zonder kleerscheuren doorgekomen. Want volgens Maggie ‘lead by example’ De Block zijn jullie waarschijnlijk probleemdrinkers …

Bon, wij bij beproefd geven het toe: we hebben allemaal een drankprobleem. Namelijk dat drank veel te duur wordt, en dan vooral het soort drank waar we van genieten. En dus niet van probleemzuipen.

We gaan in elk geval nog even door met de blog, na een break tijdens de feestdagen. Dat is niet altijd even makkelijk. Want hoe leuk ook, je moet jezelf toch blijven motiveren om met de regelmaat van de klok updates neer te tikken. Soms voelt het aan als een job, maar gelukkig ook nog regelmatig als een hobby.

Het helpt ook niet als je voor de tweede keer in een jaar tijd slachtoffer wordt van een hacker. Gelukkig hadden we na de vorige keer onze voorzorgen genomen, en was de site dit keer snel hersteld. Je blijft je echter wel afvragen waar mensen zich mee bezig houden.

Maar bon, we doen verder, met misschien ook een paar veranderingen.

Ten eerste: dat nieuwsoverzicht dat schiet niet op, daarom is er te weinig te rapen. We gaan dus terug naar individuele nieuweberichten wanneer deze de moeite zijn. We zullen wel meer de bierwereld in het oog gaan houden, en ook de andere ‘sectoren’. Alle tips zijn hier trouwens erg welkom.

We hebben nog een paar verrassingen in petto, maar alles tegelijk is ook maar saai. Daarover later dus meer.

We blijven dus doordoen, maar we kunnen wat motivatie betreft altijd de hulp van onze lezers gebruiken. In de eerste plaats om nog aan meer lezers te komen. Dat motiveert namelijk. Daarom vragen we je om af en toe eens wat actief mee te spelen.

Dat kan door een artikel van ons te delen op sociale media. Ook commentaar via sociale media of de site zelf wordt enorm gewaardeerd. Het helpt onze online aanwezigheid, google houdt immers van activiteit en interactie.

Google houdt ook van geld, wij ook trouwens. Want hosting en drankstalen durven soms geld kosten. Google houdt zelfs zo veel van geld dat elke klik op een google adsense advertentie niet alleen (een beetje) geld opbrengt voor hen én voor ons; het helpt ook onze google ranking aanzienlijk.

Daarom vragen we onze lezers ook de adblockers af te zetten. We hebben maar 2 banners. Geen pop-ups en geen schadelijke zaken. En vooral, een klikje of 2-3 per maand op die onderste (van adsense) helpt ons ook al behoorlijk vooruit. (De bovenste is meestal een affiliate banner die niks met google te maken heeft)

En tenslotte houden we ook van suggesties. Dus mail ons gerust, of pm via facebook. We horen graag van jullie en kijken uit naar nog eens een seizoen proeven.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (vierde kwartaal)

Gadver. We zitten aan het eind van 2015, en ik kom tot de constatatie dat ik mijn jaaroverzicht van 2014 nog geeneens helemaal heb afgewerkt. Te druk gehad met proeven zeker? Nochtans gebeurde er nog één en ander.

 

8 november: Spirits in the sky met als veiling en happy masterclass

Op 7 en 8 november was het weer tijd voor spirits in the sky. Deze maal voor de eerste keer in Brussel. Niet langer in Leuven dus gedaan met de slechte treinverbinding en de zondvloed aan karateka’s voor het toernooi op het gelijkvloers.

SITS begon voor mij eigenlijk al eerder. Chris Geysen had namelijk wat hulp nodig bij zijn nieuw liefdadigheidsproject dram4als. Een hoop liefhebbers schonken een mooie fles, dewelke dan tijdens het festival op zondag geveild werd voor het goede doel. Er was een pre-veiling mogelijk en dus moest er een website worden gemaakt. Graag gedaan Chris.

Die veiling was trouwens absoluut één van de hoogtepunten. Alleen maar blije gezichten die fantastische flesjes konden scoren. Onder meer de door ons gedoneerde laatste volle fles Clynelish 1997 voor beproefd door the whisky mercenary.

Ook nog op spirits: een masterclass die je vrolijk maakte, vandaar de moniker ‘happy’. Met een aantal legendarische flessen, want de nectar had nog wat bowmore jaren 60 en ardbeg jaren 70 rondslingeren in de kelder. Om maar iets te noemen …

Maar het leukste was zonder meer een uurtje chauffeur spelen voor Jan Vissers die voor dit evenement wijselijk teruggreep naar de rolstoel. (nog als gevolg van dat vreselijke ongeluk). Vooral toen ik aan ‘de middelste Mark Watt’ moest vragen of hij nog wat nieuws bij had werd het echt dikke fun.

14 en 21 november: Jurgen verjaart.

Jurgen Vromans aka the Whisky Mercenary is een goed mens. Ter ere van zijn fourtydinges verjaardag trok hij een resem flessen open. Verdeeld over een publieke tasting waar je voor kon inschrijven en betalen en een private waar wij erg blij waren kennelijk tot de ‘goede whiskyvrienden’ te horen.

Wie Jürgen kent weet dat zoiets alleen maar goed en fout tegelijkertijd kan aflopen, en vooral dat er spectaculaire flessen open gaan. Waarvan je zo lang kan genieten dat er al eens een extra ‘o’ bijkomt in Linkwoood.

Alleen het geschenk was een probleem. Uiteraard hadden we samen een leuk bedrag uitgelegd, maar welke flessen koop je voor de man die ze allemaal al heeft? Dus hebben we Jürgen en Patricia maar op onze kosten richting tweede vaderland (Schotland) gestuurd.

5 december: old timer tasting 10 zammel

10 jaar old timer tasting: dat moest iets speciaals worden. En boy oh boy was het dat ook. De allereerste old timer had Islay als thema, dus leek het Vismans wel een goed plan om opnieuw naar dit eiland af te zakken. Terzijde, dat is zowel letterlijk als figuurlijk altijd een goed plan.

Mario Sinterklaas presenteerde een lineup om nog dromend aan terug te denken met Oude Ardbeg, oude bowmore (sixties) en een oude kennis uit bunnahabhain. Een legendarische tasting van sterk naar sterk waarbij Mario iets minder dan gewoonlijk had te vertellen. Zelfs hij werd immer stil van al dat moois.

Het wordt steeds moeilijker om dit soort tastings nog betaalbaar aan te bieden, maar we hopen toch dat er in Zammel nog meer van dat kan komen.

20 december: music & drams dlt 2

De eerste versie was zo’n feestje dat we besloten om er nog een tweede in te plannen voor het jaar om was. Met dien verstande dat iedereen dit keer ook één hapje diende mee te brengen. En van worstenbroodjes over soep die me licht aan ‘die soep uit Indiana Jones twee’ deed denken tot oesters en quiche, het was allemaal dik in orde.

Je zou dan ook bijna vergeten dat er ook vooral veel fantastische whisky werd doorgegeven. Opnieuw hield niemand zich aan de één fles per persoon regel, al had Jan deze keer in elk geval wél de reglementen goed begrepen.

En opnieuw gingen deze gepaard met fantastiche verhalen, onder meer door smws goeroe Gunther Vaes. En opnieuw werd er fantastische muziek gedraaid en ging iedereen met tegenzin naar huis. Maar vooral: deze keer zorgden niemand van de logés voor … eeh … ‘overlast dat moet worden opgekuist’. (Om het eufemistisch te zeggen)

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

How to beat the high cost of whisky - 'rijk' worden op het internet.

Whisky wordt alsmaar duurder. En uw dienaar staat in het onderwijs en heeft momenteel een pak minder uren dan hij zou willen. Tel die twee op en je ziet een probleem.

Nu, wat de samples betreft valt het wel mee, voor beproefd hebben we wat gulle hofleveranciers. En in de 7 vette jaren hiervoor heb ik zoveel voorraad verzameld dat ik nog wel ‘wat’ materiaal heb om de eerste jaren te blijven genieten en samples te ruilen.

Dat neemt niet weg dat ik af en toe toch nog iets wil kunnen aanschaffen. Liefst niet van het momenteel beperkte ‘normale’ budget. En je leest toch regelmatig over al die internetmiljonairs.

Dus tijd om eens te kijken of er wat geld te verdienen valt op het net. Liefst met weinig of geen investering. Een hosting kost tenslotte ook wel wat geld.

Ik moet zeggen best een interessante materie: geld verdienen op het internet. Ik heb al heel wat geleerd. Jammer genoeg nog niet rijk geworden. Maar wel al genoeg bijeen gesprokkeld om de hosting voor een jaar te betalen en nog een leuk flesje te kopen. En we zijn nu een dikke 2 maanden bezig. En vooral veel scams gezien, vaak gepaard met gigantische lachbuien over de gekke promofilmpjes en het schabouwelijke Engels.

PTC – paid to click

Het eerste fenomeen waar ik op botste was de wereld van PTC. Oftewel: sites die je betalen om op advertenties te klikken. De gedachte daarachter: hun adverteerders betalen per klik en door een gedeelte van dat geld aan de ‘klikkers’ te geven verdienen ze zelf ook meer doordat er erg veel op geklikt wordt.

In de praktijk gaat het om erg weinig. Voor de meeste kliks moet je 5 seconden kijken en krijg je een tiende tot een twintigste van een dollarcent per klik, soms zelfs minder. Hier en daar vindt je een paar ads waar je één hele cent voor krijgt, daar moet je dan wel 30 seconden naar kijken. Komt nog eens bij dat heel wat van die sites eigenlijk scams zijn die niet uitbetalen wanneer puntje bij paaltje komt. Frustrerend als je weet dat je na elke dag klikken na een maand eindelijk de 2 dollar hebt bereikt die als minimum geldt voor uitbetalingen, en die dan niet krijgt.

PTC zijn dus peanuts, en bovendien zijn enkel de grote en oude echt betrouwbaar. Het gaat hier om Clicksense en Neobux. De minder koosjere sites hebben vaak fantastisch grappige namen met ‘bux’ erin, duidelijk bedacht door één of andere Aziaat of afrikaan met beperkte kennis van het Engels. Denk aan ‘makedollarbux’ of ‘bestmoneybux’. Gieren. Er zijn er die wel degelijk netjes uitbetalen, Clicksense en Neobux behoren daar zeker toe.

Die twee bieden trouwens nog andere manieren om te verdienen aan. In de eerste plaats is er het referral fenomeen: wie nieuwe leden aanbrengt krijgt ook nog eens een percentje op hun verdiensten. Ze hebben ook alle twee een deal met crowdflower, een service waar je betaald wordt voor ‘simpele taken’ zoals het overtikken van gegevens van gescande supermarkttickets. Niet erg veel trouwens, je zal hier nooit meer dan 2 euro per uur mee verdienen.

De twee hebben ook ‘offerwalls’ maar die zijn meestal niet betrouwbaar. Al zijn er op Clicksense uitzonderingen: ik bestelde bijvoorbeeld een weekendje hotel op booking.com via hun link en kreeg daarvoor 5 dollar op mijn rekening, dat terwijl er niks veranderde aan de booking.com prijs. Hetzelfde voor een inktcartridge via hen besteld bij inktclub: 6 euro op mijn rekening. Het gaat hier om twee sites die ik al gebruikte en dus goed ken, ik betaalde zeker niet meer dus was dat een leuk extraatje voor zaken die ik toch al ging kopen.

En Clicksense biedt ook enquêtes aan waar je voor betaald wordt. En daar wordt het toch al een beetje interessanter. Je krijgt 75 cent tot 3 euro per ingevulde lijst van 10 tot 30 minuten. En veel van die lijsten zijn best fun om te doen. Natuurlijk geen echt inkomen, maar als je je verveelt op je werk of thuis … Er zijn ook sites die niks dan enquêtes aanbieden maar vreemd genoeg betalen die gemiddeld iets minder dan Clicksense. Of ze betalen alleen in aankoopbonnen terwijl Clicksense netjes stort op je PayPal rekening.

Revshare

Een tweede fenomeen, een beetje gerelateerd aan ptc is revshare. Hier koop je advertentiepakketten gekoppeld aan revenue sharing. Dat wil zeggen dat je deelt in de winst van de ‘firma’ en als het ware betaald wordt om te adverteren.

Klinkt erg mooi, te mooi om waar te zijn, en dat is het meestal ook. De meeste van die revshares zijn ofwel scams zonder meer, ofwel gestart met goede bedoelingen maar onhoudbaar. Ook zijn de advertentiepacks op zich niet spectaculair effectief. Het fenomeen wordt ook wel eens een Ponzi scheme genoemd, een soort geavanceerd piramidesysteem.

Toch zijn er 2 sites waar ik nog niet helemaal over uit ben, want in tegenstelling tot al de rest vind ik er bijna niks van negatieve commentaren over, en wel een berg positieve. Ze geven alle 2 lagere percentages en verkopen ook allerlei andere advertentiediensten die vrij realistisch lijken. Bovendien zijn van de twee massa’s bewijzen te vinden dat ze hun leden uitbetalen. Wat niet wegneemt dat ze nog nieuw zijn, en dus blijven ze een serieus risico, zeker op lange termijn. Voor wie ze toch eens wil bekijken: het gaat om trafficmonsoon en mypayingads. Bij alle twee kon ik al succesvol een paar euro cashen. ‘Paar’ kan je letterlijk nemen, maar lang ben ik er nog niet op bezig. Mypaying ads heeft een erg toegankelijke eigenaar en een actieve facebook groep, wat ongewoon is in het wereldje.

Trafficmonsoon is trouwens ook een traffic exchange dienst: voor elke 2 sites die jij bezoekt krijg je één live bezoeker terug op je eigen site(s). Waarschijnlijk niet je doelpubliek, maar wel een methode voor bloggers om wat meer trafiek naar hun site te halen zonder te betalen, wat de google ranking wel wat kan helpen. Maar als je enkel aan traffic exchange wil doen (en dit is voor collega bloggers of kleine zelfstandigen) check dan easyhits4U. Ook gratis, 1/1 ratio en heeft veel meer bezoekers. Bovendien vragen die geen ‘ongunstigere’ ratio voor geo-targeting. (Je site enkel laten zien aan een bepaald land of werelddeel)

Affiliate marketing

Tegenwoordig staat er een banner en wat tekst ads op de site. Daarvoor was er ook al de ‘beproefd gearshop’. Dit zijn voorbeelden van affiliate marketing: omdat mijn site trafiek heeft, wordt hij interessant voor adverteerders. Wanneer via mijn banners of links iets verkocht wordt, krijg ik daar een percentage op. (Tussen de 3 en de 10%)

De gearshop is geen pure affiliate: de producten worden wel elders geproduceerd, maar de ontwerpen erop zijn van mezelf. In verhouding verdien ik daar dan ook iets meer op. De andere banners zijn de verdiensten puur gerelateerd aan doorverkoop en krijg ik gewoon een percentje. Maar aangezien ik scrupules heb zet ik alleen banners of links van zaken waar ik achter sta. En géén drank: mijn tastenotes zouden zo hun onafhankelijk karakter verliezen en ik ben bovendien té bevriend met een aantal shopeigenaars J

Affiliate marketing is natuurlijk resultaat gebonden, en bovendien is er ook daar een minimum afname voor je je commissie kan innen. Meestal tussen de 10 en de 30 euro. Je zal er dus niet snel rijk van worden, maar als je veel trafiek hebt kan het wel betalen voor je kosten, en misschien zelfs een flesje extra.

Ik was nooit erg veel met affiliate marketing bezig tot ik wealthy affiliate leerde kennen. In tegenstelling tot veel programma’s op internet is dit zijn geld waard (al is 48 dollar per maand niet weinig). Het is echter een zeer actieve community met een schat aan lesmateriaal, en de hosting van 25 sites zit er eventueel inbegrepen in de prijs. Ook de eigenaars zijn steeds persoonlijk aanspreekbaar, erg ongewoon in ‘het milieu’. Voor wie echt alles wil leren over internet marketing komt het uiteindelijk een pak goedkoper uit dan universiteitscursussen waar meestal eigenlijk minder te vinden is).

Wealthy affiliate heeft bovendien ook een gratis lidmaatschap. Dat beperkt je wel tot 2 gratis sites en alleen het basislesmateriaal. Dat is echter al behoorlijk goed, en vooral genoeg om uit te maken voor jezelf of internet marketing al dan niet je ding is. Bovendien is de sitebuilder erg goed en ook beschikbaar voor de gratis leden. Dus voor wie ooit een hobbyblog wil beginnen is dit een goed alternatief voor bloggers, met sites die er toch net iets beter kunnen uitzien. Pas wel op: als je overstapt naar premium kan je NIET terugkeren naar het gratis lidmaatschap. Dus doe dit enkel als je echt serieus bezig wilt zijn met internet marketing en er genoeg tijd voor hebt.

Micro job sites

Zoals al eerder aangehaald maken Clicksense en Neobux ook gebruik van crowdflower microjobs. Die betalen niet echt fantastisch. Maar bon, als je echt niks beters te doen hebt …

Er zijn betere micro job sites, maar die zijn bijna allemaal enkel voor Amerikaanse burgers. Tenzij ze om een specifieke niche draaien: vooral voor vertalers is wel wat werk te vinden. Op voorwaarde dat je ook diploma’s kan voorleggen. Sites die vertaalwerk beloven zonder diploma’s zijn jammer genoeg meestal scams.

Eén halve uitzondering is clickworker. Een Duitse site waar af en toe iets te verdienen valt. Ik maakte echter de fout Nederlands als native language in te stellen. Jammer, want veel jobs zijn enkel voor Engelstaligen. Ook daar zijn vertaaljobs en schrijver jobs, maar enkel met Engels als native language en de nodige diploma’s en portfolio. Ondertussen hebben ze me wel handmatig Engels als tweede native language gegeven, maar voor UHRS (en dat is het belangrijkste deel) blijft enkel Nederlands ingesteld.

Af en toe krijg ik er wel een job om sites te controleren op pornografisch materiaal. Best leuk en omdat ik er nogal snel in ben werk ik de 1000 sites af in anderhalf uur. Waar ik dan toch 10 euro voor krijg, dat is zowaar al niet meer zonde van de tijd.

Scams scams scams

De meeste programma’s zijn jammer genoeg scams, of in het beste geval zeker niet hun geld waard. Er zal hier en daar nog wel iets goeds tussen zitten, maar ik kan niet alles uitproberen in 3 maanden tijd.

De vuistregel is: als het te goed lijkt om waar te zijn is het dat ook. ‘Maar 18 dollar’ omzetten in 24.000 in amper 3 maanden tijd zal echt niet lukken …

Conclusie

Rijk ben ik er niet van geworden, maar in de afgelopen 3 maanden heeft al dat geprul me ongeveer 200 euro opgeleverd. Wat me alleen tijd heeft gekost. De verdeling van dit bedrag? 100 euro via Clicksense, 75 via clickworker, 5 via andere ptc’s en 20 via affiliate links (vooral de eigen shirtshop). Bovendien word ik er steeds beter in, dus who knows … misschien wordt het wat. De hosting is al betaald, dus tijd om voor 100 euro whisky te gaan kiezen.

Zelf proberen? Pas in elk geval goed op, spendeer geen geld dat je niet kan missen en zorg voor een heel goeie antivirus en surfbeveiliging. Ik raad de gratis versie van mallwarebytes daarvoor aan ... en daar heb ik nu eens geen commissie op se :p

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

NAS, mijn mening ...

De aandachtige lezer zal het al wel gemerkt hebben, we zijn bij beproefd geen van allen echt van NAS. Voor wie de term niet kent: NAS staat voor No Age Statement, waarmee wordt bedoeld dat op een fles whisky geen duidelijke leeftijdsverwijzing staat.

Persoonlijk sluiten we ons aan bij opperbloggers Serge en Ralfie die NAS met een sneer omschrijven als No Aged Stocks. Volgens uw dienaar en zijn samenzweerders is de huidige NAS golf bij de grote jongens in de eerste plaats het gevolg van het feit dat men over onvoldoende stock beschikt om standaard 12 jarige whisky te maken van degelijke kwaliteit.

Dat heeft enerzijds te maken met de mindere productie jaren 80 en 90, toen de whiskymarkt een serieuze instorting heeft gekend. Met onder meer een slagveld onder de distilleerderijen. En anderzijds met de whiskyboom van de laatste jaren. Veel vraag, te weinig stock en dus worden standaard 10-en 12 jarigen vervangen door nieuwe ‘premium’ expressies.

Tot zo ver niet echt een probleem. Alleen worden die nieuwe expressies voor minstens evenveel verkocht als de 12 jarige die ze vervangen, in sommige gevallen zelfs meer. Dat gaat dan gepaard met één of ander prachtig marketing verhaal, een leuke verpakking en de expert-opinie van de master blender die doodleuk beweert dat hij door de 12 jaar regel beperkt was in zijn creatieve mogelijkheden. Of hoe je de geur van een prachtige entry level single malt kan vervangen door de geur van bullshit story’s.

“Maar ho eens, je bent toch fan van Compass Box. Hoe kan je dan tegen NAS zijn?” Wel, in de eerste plaats gaat het bij Compass box over blended whisky of blended malts, of zelfs een prachtige blended grain. Niet helemaal hetzelfde, al mogen ze daar van mij ook gerust de leeftijd op plakken. Maar Compass Box zou ook niks liever doen dan exact op de fles zetten wat erin is gegaan, maar ze worden daarvoor keer op keer teruggefloten door the powers that be.

En er wordt echt ook eerlijke NAS gebotteld. Namelijk ‘the major’s reserve’ van Glen Grant. Prachtige single malt entry level voor een erg zachte prijs. NAS wat hij zou moeten zijn: een trapje goedkoper dan single malt van 10+ jaar en een uitstekend opstap vanuit de common blends naar meer complexe malts toe.

Maar mindere kwaliteit NAS duurder verkopen zoals er te veel doen, daar zakt onze broek van af. (Kan ook liggen aan dat proteïnedieet maar bon). En omdat nuances in een slogan nu eenmaal niet werken roepen we volmonding: NAS, I’m not buying it!

En we hebben dat maar ineens op een T-shirt gezwierd.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Guess who's back ...

Hackers. Life. Technische heropbouw. Vakantie.

Soms heb je een break nodig. Door een combinatie van technische problemen (opgelost) en een hectisch 'echt leven' (nog niet bepaald opgelost maar handelbaar) lag de beproefd site er een hele tijd uit. Maar het gaf me wel de gelegenheid even te herademen en herbronnen.

Daarom een nieuwe versie, met een meer flashy look maar minder clutter op gebied van inhoud. Hetgene niet meer werkte werd genadeloos geliquideerd. (Met als gevolg dat er hier en daar nog wat dode links kunnen opduiken, maar daar wordt nog aan gewerkt.) De tastenotes blijven, en de blogs ook. Er komt nog een blog bij, want ik heb besloten mijn meer knorrig alter ego terug op de mensheid los te laten, maar daarover later meer.

Maar er komen ook een aantal nieuwe zaken aan. We plannen om meer gebruik te maken van multimedia en u mag dan in de nabije toekomst ook audio- en videobijdragen van ons verwachten. En ook wat betreft offline activiteiten zal u ons voortaan al eens tegenkomen op beurzen en ander leuks.

We werken ook aan een nieuwe shop met leuke gadgets. Niet dat we daarvan rijk hopen te worden of zo, want de opbrengst zal integraal gebruikt worden om dit hobbyproject verder uit te bouwen.

We kunnen trouwens altijd nog nieuwe mensen gebruiken, dus voel je je geroepen om te bloggen of te tastenoten, laat ons gerust iets weten.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (derde kwartaal)

Tijd voor deel 3 van mijn persoonlijk malt-moments overzicht van 2014. En dan zou het derde kwartaal er aan moeten komen. Alleen: op whiskygebied gebeurde er in Juli en Augustus niet echt veel. Daarom gaan we even vals spelen en de maand oktober er bij nemen. Of eigenlijk enkel september en oktober even onder de loupe nemen …

6 september: david vermassen tasting
David Vermassen is geboren in 1977. Waarom hij dan een tasting gaf met allemaal Glenturret’s van 1978 was ons dan ook een raadsel, maar je hoorde ons niet klagen. Voor een belachelijk laag bedrag nodigde hij een aantal gekende whiskyliefhebbers uit op een prachtige tasting, waarvoor hij de tastingzaal van Jan Vissers in Zammel kon gebruiken.
Met Veteranen als Eric Vermeire, Gunter Vaes, Bert Bruyneel en Jürgen Vromans krijgen dit soort gelegenheden zonder uitzondering nog een extra dimensie door de vele ‘warstory’s’ die rond de tafel verteld worden. Zoals steeds werden er die avond ook weer een paar nieuwe gecreëerd, en een hele boel ervan hadden te maken met vloeibare warme chocola. David had immers het origineel idee om twee chocoladefonteinen te voorzien met een hoop fruit en koekjes als ‘sop-element’. Aangezien iedereen niet even handig is en bovendien niet meer bepaald nuchter gaf dit aanleiding tot heel wat hilarische taferelen die ik jammer genoeg van de aanwezigen niet op video mocht vastleggen.
De whisky zelf was prachtig tot uitstekend, met één uitzondering die gebotteld was in 1977 in plaats van gedistilleerd en die unaniem werd bestempeld als ‘educatieve whisky’. Wat in het wereldje slang is voor ‘boecht’.
Merci David en Jan, het was een memorabele avond.

12 september : 1974 tasting jan vissers
We hadden eigenlijk beter een paar dagen op hotel gegaan, want minder dan een week later zaten we al terug in Zammel. En kwamen daar best wel een aantal van dezelfde mensen terug tegen. De 70’s zijn al een paar jaar een jaarlijkse traditie in Zammel. Ze begonnen wel twee jaar te laat, in 1972, daarbij schandelijk het geweldige 1970 (en tja ook 1971 zeker) over het hoofd ziende. Maar ondertussen zaten we al aan 1974, en ook al naar traditie werd deze weer verzorgd door Gunter Vaes.
‘Vaesken’ is bezeten door twee zaken: muziek en whisky. Geen wonder dan ook dat hij zich in onze tweede music and drams DLT als een vis in het water voelde, maar daarover volgt nog meer. Ook geschiedenis op zich vindt hij erg boeiend, en het resultaat was een prachtige presentatie over 1974 met leuke historische weetjes en vooral veel goeie muziek en muziekreferenties. Een aantal aanwezigen konden zelfs al teren op een paar eigen herinneringen uit die tijd, persoonlijk was ondertekende nog net iets te snot om al veel te weten, de flarden beperken zich tot wat onduidelijkheden over chocolade eieren rapen met pasen. Maar deze avond zal ik zeker niet vergeten. Top Whisky met een top gezelschap.

12 oktober: open flessen bij de finest notes
Open flessen dagen zijn eigenlijk mini-festivalletjes. Meestal worden ze georganiseerd door whisky clubs, al heeft ook Jan Vissers een erg leuke in Zammel. The finest notes is een Limburgse club die naar eigen zeggen voor de laatste keer de flessendag in beperkte vorm op uitnodiging organiseerde: vanaf volgend jaar zouden de plannen nog meer ambitieuzer worden. Dus waren we maar wat blij met de uitnodiging van vriend Casjmasjien.
Aangekomen zagen we al snel waarom de ambitie er was om uit te breiden: in de huidige locatie barstte één en ander uit zijn voegen. Niet dat er iets mis was met de locatie: een oud magazijn, nothing fancy, just great whisky en great people. Meer moet dat echt niet zijn. Hier en daar waren er wel wat kisten en zaken weggemoffeld die ons deden denken aan oude maffiafilms, maar dat zal wel onze door alcohol geupgrade verbeelding geweest zijn. We genoten vooral van een paar fantastische whisky’s die niet door de professionals werden uitgeschonken, maar door gepassioneerde liefhebbers zoals onszelf. Nuja, sommige pro’s zoals Vaesken en de Bonobo waren wel aanwezig maar in liefhebber-modus J

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (tweede kwartaal)

Het tweede deel van mijn persoonlijk jaaroverzicht vol maltmoments. Net zoals in het eerste kwartaal waren het er veel meer, maar pik ik er een paar uitschieters uit. Memorabel om verschillende redenen, maar de rode draad blijft het delen van geweldige drams met geweldige whiskyvrienden.

26 april: whisky festival independent bottlers
Er zijn een aantal whiskyfestivals in België. Voor mij was het dit jaar onmogelijk om ze allemaal te bezoeken, maar twee zal ik nooit overslaan: het beste (Spirits in the Sky) in het najaar, en het gezelligste. En daarmee bedoelen we het whisky festival voor onafhankelijke bottelaars, dit jaar voor de eerste keer in Aalst.

Het moet gezegd, de oude locatie stond ons erg aan, dus hadden we een beetje schrik voor de nieuwe. Niet geheel onterecht zo bleek, want op het marktplein waar het hotel was gelegen waren werken aan de gang die de toegankelijkheid niet bepaald makkelijker maakten. Maar eenmaal binnen in het hotel bleek de nieuwe locatie net als de vorige vooral gekozen met gezelligheid in acht. Met dat verschil dat hier geen trappen dienden genomen te worden, en zoals collega Werner en vriend Marc weten zijn trappen en whisky niet altijd een perfect huwelijk.

De whisky was ook niet te versmaden. Het is een festival voor onafhankelijken, dat wil zeggen dat je geen officiële releases zal proeven. Maar omdat je altijd op de onafhankelijken kan rekenen om nét die extra inspanning te doen, konden we een aantal toppers proeven. Onder meer een whisky die nog niet op de markt was, maar door de organisator Jurgen Van de Wiele samen met A.D. Rattray zou worden uitgebracht: een ondertussen bijna legendarische 20 jaar oude Ardbeg. Een whisky die voor me nog een extra dimensie had omdat ik toevallig zelf het label ervoor heb ontworpen.

Maar wat vooral leuk is aan whiskyfestivals is dat je er gerust alleen naar toe kan gaan zonder af te spreken eens je wat in het wereldje thuis bent: je komt toch steeds bekend volk tegen. Dat was hier niet anders, en een aantal whiskykennissen zijn daar nog meer whiskyvrienden geworden. Alleen daarvoor al was dit festival een uitschieter!

23 mei: bfyb whisky tasting
Whiskytroef tastings hebben altijd een extra dimensie voor me. Als mede-oprichten en bestuurslid van deze club uit Turnhout is elke tasting wel een malt moment. Onze supertastings zouden makkelijk in dit overzicht thuishoren, en ook onze gastsprekers (en andere tastings) zijn steeds erg leuk.

De Bang for your buck tasting dit jaar was een uitschieter. Niet alleen door de gezellige sfeer: het is de enige tasting waar we in teams blind tasten, teams die bovendien geloot worden aan het begin van de avond. Wat er onder meer voor zorgt dat leden de avond eens doorbrengen met leden die ze niet zo goed kennen. Toch niet op het begin van de tasting.

Deze tasting was echter vooral leuk om twee redenen: ten eerste tonen we er mee aan dat er nog altijd behoorlijk lekkere whisky kan verkregen worden aan een fatsoenlijke prijs. Ten tweede konden we een aantal vooroordelen doorprikken. Stiekemerds als we waren, hadden wij bestuursleden niet één maar 2 blends in de lineup van 6 gesmokkeld. De eerste: een ‘gewone’ johnny walker double black deed het verre van slecht en eindigde in een nochtans degelijke lineup niet laatst.

De ster van de avond was echter ook een blend: de black bull 12 Y die de aanwezige single malts net niet hun collectieve broek afdeed en enkel (nipt) de bushmills 16 voor zich moest dulden. Met de nodige ooh’s en aah’s tot gevolg. (En een enkele ‘you assholes’ in de richting van het bestuur, weliswaar met een knipoog)

20 juni: music & drams dlt
Mijn favoriete bezigheid op gebied van whisky is de DLT, of dirty little tasting. Soms worden deze georganiseerd, maar even veel komen deze eerder spontaan tot stand. (Ondertekende post bijvoorbeeld ‘ik heb vanavond zin om wat whisky te proeven’ en krijgt dan ad hoc nog wel wat bezoekers met een rugzak vol flessen.)

Dat ook een voorafgesproken DLT erg leuk kan zijn bewees onze vriend Cashmasjien al eerder dit jaar. Maar je wil natuurlijk wel een insteek geven, een ‘excuus’ om een paar kleppers van whiskyvrienden met kleppers van whisky’s samen te brengen.

Nu was het me al een tijdje opgevallen: de meeste whiskyliefhebbers hebben ook een verbazend goeie muzieksmaak. En zo was het idee geboren: we brengen zo’n 10 tot 15 liefhebbers samen in mijn oude kantoorruimte die stilaan meer ingericht is als whiskyheiligdom. Iedere deelnemer brengt één fles mee, en kiest daarbij 2 songs. Vervolgens wordt die whisky geproefd terwijl de songs spelen en de liefhebber in kwestie zijn keuzes toelicht, en dan vooral waarom die combinatie.

Simpele regel zou je denken, al had Jan Vissers het niet helemaal zo begrepen. Maar ach, twee songs en twee whisky’s … niemand bleek bezwaren te opperen tegen zijn ‘overtreding’. Tenzij misschien dan over het feit dat het 2 songs waren van U2. Ook de heer Cuypers moest weer de aap kunnen uithangen en had een cognac mee, maar gezien de kwaliteit ervan werd ook hier geen protest waargenomen.

Maar wat volgde was een fantastische avond vol geweldige muziek en superwhisky. Verrassende keuzes soms, en een golf aan het soort anekdotes waar dit soort avonden altijd vol van zijn. En natuurlijk zag deze avond ook de geboorte van weer een aantal nieuwe whisky ‘tales of legend’. De ene al wat properder dan de andere maar ja. Ook al omdat na de ‘officiële’ line-up natuurlijk nog een significant aantal ‘extra’s’ werden doorgegeven.

 

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (eerste kwartaal)

Malt moments. Momenten die je bij blijven. Door de whisky. Door de vrienden waarmee je de whisky deelde. Door de verhalen die tijdens dit alles verteld werden. En door de verhalen die ter plaatse weer ontstaan.

Maltmoments zijn de échte reden waarom de whisky wereld zo uniek is. En elk jaar heb ik er heel wat. Clubtastings, of gewoon een avondje samen zitten met mijn pa en een goeie dram. Of één van die altijd even leuke beproefd sessies met Jürgen, Werner en nu ook weer Chris. Of een vergadering van het whisky troef bestuur. Ze volgden elkaar in snel tempo op, maar toch zijn er een paar die extra bijblijven. Graag deel ik ze met u, in een aantal delen. Want een jaar is lang.

18 Februari : Casjmasjien’s zolder
Marc Castermans had een goed voornemen: in 2014V zou hij een aantal groepjes whiskyvrienden uitnodigen voor een DLT’ke op zijn zolder. Aangezien Marc gekend is voor zijn uitstekende smaak mocht de Turnhoutse connectie als eerste aan de beurt komen. Dus wij (Jürgen Vromans, Bart Van der Avort, Chris Geysen en Werner Van den Nouwelant) daarheen!

Anarchisten als we zijn lapten we de instructies van onze gastheer (geen eigen flessen meenemen) royaal aan onze laars. En het moet gezegd: hij kon onze ongehoorzaamheid letterlijk en figuurlijk smaken. Een meer uitgebreid verslag kan je nalezen op cashmasjien’s eigen blog. Samengevat: een dikke 40 superdrams, een aantal fantastische verhalen en een memorabele avond gingen we in opperste stemming terug richting Turnhout. Gelukkig krijg je van goeie whisky niet echt veel kater …

28 februari: 1976 extreme weather : Jurgen Vromans
Nog iemand met een goed voornemen: Jürgen besloot dat hij voortaan een aantal tastingen vanuit eigen kracht ging organiseren, en de eerste was meteen een voltreffer!

Jürgen vond het namelijk nodig om met ons te onderzoeken of extreme weersomstandigheden iets te maken hebben met de kwaliteit van een bepaalde whisky-vintage. Met als oorspronkelijke invalshoek de tomatin 1976 viel het hem op dat best wat distilleerderijen uitstekende spirit produceerden in dat jaar.

Wat volgde was een erg leuke avond waarbij leuke feiten over 1976 gekoppeld werden aan erg lekkere whisky. Of de weersomstandigheden (die inderdaad extreem waren) iets met de kwaliteit van de vintage te maken had zullen we nooit zeker weten, maar afgaande op deze avond alleen hebben we wel een vermoeden in die richting.

7 maart: 1970 B-day tasting
De laatste twee jaar begon het in mijn whisky-vriendenkring mode te worden om een speciale ‘landmark-verjaardagtasting’ te organiseren op hun 40ste, met voornamelijk whisky van 40 jaar oud of hun geboortejaar. Zoals wel meer liefhebbers had ik ondertussen ook al wat flesjes in reserve van mijn geboortejaar, maar probleem was dat ik de 40 al gepasseerd was. Anderzijds, om te wachten tot mijn 50ste had ik echt geen geduld, dus was het oorspronkelijk plan om iets te voorzien in 2015.

Tot één van mijn vrienden slinks opmerkte dat 44 toch ook een mooi getal was. Gecombineerd met het feit dat ik nog al eens verward wordt met de duivel (altijd grappig als atheïst) kwam ik al snel tot het volgend concept: Het duivels decennium (11 jaar). Het gevolg was een tasting met 10 whisky’s, strikt op uitnodiging voor een paar heel goeie whiskyvrienden. Met naast 7 whisky’ van 1970 (verwijzend naar de 7de van het jaar 70 wat dan weer vandoen heeft met mijn geboortedatum) ook ééntje voor elk van de devil’s decades. Oftewel bouwjaar 1981, 1992 en 2003.

Alleen is het moeilijk om te bepalen wie je voor zoiets uitnodigt. Ik heb ondertussen een hele schare gezellige whiskyvrienden die ik het allemaal wel zou gunnen. Maar daarvoor had ik nauwelijks genoeg fles, en ik wou toch nog zeker de helft van elke fles overhouden om later nog wat te genieten. Ik heb dan besloten om me te beperken tot 2 groepen: mensen die iets significant te betekenen hadden in mijn ontwikkeling als whiskyfreak, en mensen bij wie ik op hun beurt een invloed heb gehad. En omdat mijn pa om één of andere duistere reden niet drinkt tijdens de vasten, deed ik achteraf de tasting nog eens over in familiale kring, met naast pa en mezelf ook nog zuslief, een een oom en neefje die ook gek zijn van het vloeibaar goud.

Maar laten we vooral nog eens terugkomen op de eerste happening. We hadden oorspronkelijk 10 whisky’s (aperitief  niet meegerekend), maar dat bleken er voor aanvang al twaalf te worden. De vrienden hadden namelijk nog wat financiële middelen vrijgemaakt om me 2 extra superbottelingen bouwjaar 1970 te bezorgen. Die uiteraard die zelfde avond al vrolijk werden opengemaakt.

Gevolg was een memorabele avond. We kenden niet alle flessen, dus het risico op een teleurstelling was er altijd. Gelukkig bleek elke fles een topper te zijn. De eerste 2 jongere uiteraard gezien hun leeftijd niet helemaal te vergelijken met de rest, maar de Lochside 1981 kon gerust op tegen al het 1970 geweld. En met 3 Glen grant expressies en een Caperdonich (Glen grant 2) was de distilleerderij waardoor het voor mij allemaal begon erg prominent vertegenwoordigd.

Het werd nog maar eens bewezen: geweldige whisky smaakt nog beter als je hem kan delen met geweldige mensen.

 

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Motivatie

 

Onlangs kondigde Johan van de blog onversneden aan dat hij ermee ophield. Met bloggen dan, want dat hij van whisky zal blijven genieten is wel duidelijk. Hij nam trouwens afscheid in schoonheid, met een Bowmore 1964 fino sherry.

Hij haalde een aantal redenen aan, onder meer dat de blog soms meer en meer als ‘werken’ aanvoelde. Hierin kan ik me op zich wel vinden, ik heb ook niet altijd zin om tastenotes in te voegen op regelmatige basis, nochtans onontbeerlijk wanneer je blog een publiek wil opbouwen en houden.

Maar in zijn afscheid zat ook een aanklacht gericht aan de huidige gang van zaken binnen de whiskyindustrie. En ook hier hebben we wel wat raakvlakken. Want we stellen ons beiden vragen bij een aantal trends: de stilaan idiote prijzen die de meesten beginnen aan te rekenen, de vloedgolf aan NAS bottelingen van niet altijd even hoge kwaliteit en de overdreven nadruk op marketing, om er maar enkele te noemen.

Vooral de prijzen zijn angstwekkend te noemen, de laatste 3 jaar zagen we telkens een verhoging van om en bij de 10%. Een aantal onafhankelijke bottelaars spelen gelukkig nog niet helemaal mee met dat spelletje, maar ook zij kunnen op termijn niet anders dan volgen. Want de ware schuldigen zitten bij de grote jongens die de prijzen omhoog blijven jagen. Met uitzondering dan (of toch in mindere mate) van de instapmalts, waar de supermarkten gelukkig voor de consument nog over de nodige macht beschikken om de prijzen aanvaardbaar te houden.

De bubbel is al een paar keer eerder gebarsten, en er is geen enkele reden waarom dit nu niet opnieuw zou gebeuren. Er wordt vanuit gegaan dat de groeimarkt in Azië nog een paar jaar de prijzen zal doen blijven stijgen, maar ook die bron is niet onuitputtelijk. Sterker nog, recente berichten geven aan dat de vraag in China voor het eerst terug aan het zakken is. Maar de algemene trend is voorlopig nog steeds een stijgende vraag.

Dit heeft nog een gevolg: er worden veel vaten uitgebracht die weliswaar al behoorlijk goed zijn, maar potentieel nog een pak beter zouden kunnen worden met een paar extra jaar. Maar commercieel gezien wil men nu eenmaal het ijzer smeden als het heet is en de verleiding is te groot om nu al te bottelen. Zeker als je er de huidige prijzen nu al voor kan krijgen.

En ja, als je dat allemaal optelt hebben we niet altijd zin om aan de blog te werken. Maar gelukkig zijn er nog te veel leuke elementen aan om ermee te stoppen. Niet in het minst mijn vaste wekelijkse proefsessie met Werner en Jürgen. Gezellig samen proefnotities opstellen (en natuurlijk proeven), wat wil een mens nog meer. Misschien moeten we Johan maar eens beginnen uit te nodigen voor die sessies en hem zo bewegen tot een parttime comeback. (Of toch zo ongeveer)

Het helpt ook dat we sterren hebben als Stijn Hiers en Glenn Vanbellingen die ook regelmatig hun bijdrage leveren. Bovendien zullen we zelf ook steeds meer andere leuke dingen gaan proeven, want zoals Johan ook al aanhaalde: er zijn nog zo veel lekkere dingen te ontdekken. Met Werner en Jürgen vlieg ik ook al regelmatig in het bier of de rum. En verwacht je binnenkort nog aan een nieuwe sectie, want ik heb besloten een oude liefde van me terug te gaan oprakelen.

We gaan ook de zoektocht nog wat opdrijven naar nieuwe talenten om bijdrages te leveren, want we hebben nog steeds te ambitie te evolueren naar een collectief en een gemeenschap van liefhebbers van al wat lekker is. We zouden bijvoorbeeld graag een nieuwe wijnkenner of twee vinden, en nieuwsjunkies die onze nieuwssecties meer leven in kunnen blazen zijn ook meer dan welkom.

Nee, beproefd stopt er nog niet mee. De updates ingeven voelt soms inderdaad als werk aan, maar de sessies die eraan vooraf gaan blijven te leuk om te laten.

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Oban Distiller's Edition 1996/2011
Muziek: The Black Keys - El Camino

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Gas boetes? Tijd voor een maltremedie ...

 

 

We konden er deze week niet naast kijken. In een nooit gezien staaltje ‘de wil van de burger negeren’ keurde onze volksvertegenwoordigers een aantal verstrengingen goed op de gas-boetes. Dat vertegenwoordigen van het volk mag je dan ook met een aantal tankers aan zout-korrels nemen. Ach ja, democratie blijft een raar beestje, zeker als men geld nodig heeft.

Laat het duidelijk zijn, ik ben tegen heel het gas-boetesysteem, ook al noem ik me op strafrechtelijk gebied behoorlijk rechts. Maar er is ook zoiets als gezond verstand, recht op beroepsmogelijkheden en scheiding der machten, 3 waardes die de gas-boetes makkelijkheidshalve negeren om toch maar voor extra verdoken belastingen te zorgen. Maar waarom zou ik hierop dieper ingaan als Eddy Eerdekens van Knack het al zo perfect verwoordde in dit artikel.

Nee, later we maar snel overgaan tot het zoeken van een remedie: het veranderen van de mentaliteit van de gemiddelde parlementariër om ervoor te zorgen dat die ongein zo snel mogelijk terug wordt afgeschaft. En eerlijk gezegd, dat mag helemaal niet zo moeilijk zijn: de remedie kan immers aan hen perfect verkocht worden.

Ze stemmen toch graag nieuwe wetten, en pikken zelf zo veel mogelijk graantjes mee? Wel: stem dan een nieuwe wet om letterlijk zowat het beste graantje ooit verplicht mee te pikken ... ‘voortaan moet voor elk parlementair debat elke volksvertegenwoordiger verplicht minstens 1 dram malt whisky nuttigen’.

Elke malt drinker zal het beamen: malt drinkers zijn vriendelijke, aangename, sociale mensen die van het leven genieten, alles kunnen relativeren, zich zelden opwinden en steeds een positieve kijk hebben op de wereld. Kwaliteiten waarvan onze benchwarmers in de Wetstraat dringend een extra dosis kunnen gebruiken. En als je de gemiddelde debatten op een whisky tasting al eens hebt mogen meemaken zal je het ongetwijfeld met me eens zijn dat deze een pak meer diepgang, inspiratie en genialiteit koppelen aan een aangename, constructieve sfeer.

Whisky is het levenswater, the water of life. In een plaats waar men elke dag over onze levens beslist lijkt dit goddelijk vocht zonder meer op zijn plaats. A dram a day keeps behalve the doctor ook de verzuring away. En wie weet is een ontspannen parlementariër wel een meer redelijke parlementariër.

Dus zingen wij in koor: geef die politiekers een bowmore!

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Arran 16 Y Official Botteling
Muziek: Bruce Springsteen - The ghost of Tom Joad

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Subcategorieën

  • Dave's blog

    Blog door Dave Crokaert

    Aantal artikelen:
    14
  • Gin and stuff your way

    Gin and stuff ... algemene posts en mijmeringen over Gin door Glenn

    Aantal artikelen:
    9
  • Vraag van de week

    Elke week een vraag aan 3 'prominenten of ongewone 'gewone' liefhebbers'

    Aantal artikelen:
    12