Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (eerste kwartaal)

Malt moments. Momenten die je bij blijven. Door de whisky. Door de vrienden waarmee je de whisky deelde. Door de verhalen die tijdens dit alles verteld werden. En door de verhalen die ter plaatse weer ontstaan.

Maltmoments zijn de échte reden waarom de whisky wereld zo uniek is. En elk jaar heb ik er heel wat. Clubtastings, of gewoon een avondje samen zitten met mijn pa en een goeie dram. Of één van die altijd even leuke beproefd sessies met Jürgen, Werner en nu ook weer Chris. Of een vergadering van het whisky troef bestuur. Ze volgden elkaar in snel tempo op, maar toch zijn er een paar die extra bijblijven. Graag deel ik ze met u, in een aantal delen. Want een jaar is lang.

18 Februari : Casjmasjien’s zolder
Marc Castermans had een goed voornemen: in 2014V zou hij een aantal groepjes whiskyvrienden uitnodigen voor een DLT’ke op zijn zolder. Aangezien Marc gekend is voor zijn uitstekende smaak mocht de Turnhoutse connectie als eerste aan de beurt komen. Dus wij (Jürgen Vromans, Bart Van der Avort, Chris Geysen en Werner Van den Nouwelant) daarheen!

Anarchisten als we zijn lapten we de instructies van onze gastheer (geen eigen flessen meenemen) royaal aan onze laars. En het moet gezegd: hij kon onze ongehoorzaamheid letterlijk en figuurlijk smaken. Een meer uitgebreid verslag kan je nalezen op cashmasjien’s eigen blog. Samengevat: een dikke 40 superdrams, een aantal fantastische verhalen en een memorabele avond gingen we in opperste stemming terug richting Turnhout. Gelukkig krijg je van goeie whisky niet echt veel kater …

28 februari: 1976 extreme weather : Jurgen Vromans
Nog iemand met een goed voornemen: Jürgen besloot dat hij voortaan een aantal tastingen vanuit eigen kracht ging organiseren, en de eerste was meteen een voltreffer!

Jürgen vond het namelijk nodig om met ons te onderzoeken of extreme weersomstandigheden iets te maken hebben met de kwaliteit van een bepaalde whisky-vintage. Met als oorspronkelijke invalshoek de tomatin 1976 viel het hem op dat best wat distilleerderijen uitstekende spirit produceerden in dat jaar.

Wat volgde was een erg leuke avond waarbij leuke feiten over 1976 gekoppeld werden aan erg lekkere whisky. Of de weersomstandigheden (die inderdaad extreem waren) iets met de kwaliteit van de vintage te maken had zullen we nooit zeker weten, maar afgaande op deze avond alleen hebben we wel een vermoeden in die richting.

7 maart: 1970 B-day tasting
De laatste twee jaar begon het in mijn whisky-vriendenkring mode te worden om een speciale ‘landmark-verjaardagtasting’ te organiseren op hun 40ste, met voornamelijk whisky van 40 jaar oud of hun geboortejaar. Zoals wel meer liefhebbers had ik ondertussen ook al wat flesjes in reserve van mijn geboortejaar, maar probleem was dat ik de 40 al gepasseerd was. Anderzijds, om te wachten tot mijn 50ste had ik echt geen geduld, dus was het oorspronkelijk plan om iets te voorzien in 2015.

Tot één van mijn vrienden slinks opmerkte dat 44 toch ook een mooi getal was. Gecombineerd met het feit dat ik nog al eens verward wordt met de duivel (altijd grappig als atheïst) kwam ik al snel tot het volgend concept: Het duivels decennium (11 jaar). Het gevolg was een tasting met 10 whisky’s, strikt op uitnodiging voor een paar heel goeie whiskyvrienden. Met naast 7 whisky’ van 1970 (verwijzend naar de 7de van het jaar 70 wat dan weer vandoen heeft met mijn geboortedatum) ook ééntje voor elk van de devil’s decades. Oftewel bouwjaar 1981, 1992 en 2003.

Alleen is het moeilijk om te bepalen wie je voor zoiets uitnodigt. Ik heb ondertussen een hele schare gezellige whiskyvrienden die ik het allemaal wel zou gunnen. Maar daarvoor had ik nauwelijks genoeg fles, en ik wou toch nog zeker de helft van elke fles overhouden om later nog wat te genieten. Ik heb dan besloten om me te beperken tot 2 groepen: mensen die iets significant te betekenen hadden in mijn ontwikkeling als whiskyfreak, en mensen bij wie ik op hun beurt een invloed heb gehad. En omdat mijn pa om één of andere duistere reden niet drinkt tijdens de vasten, deed ik achteraf de tasting nog eens over in familiale kring, met naast pa en mezelf ook nog zuslief, een een oom en neefje die ook gek zijn van het vloeibaar goud.

Maar laten we vooral nog eens terugkomen op de eerste happening. We hadden oorspronkelijk 10 whisky’s (aperitief  niet meegerekend), maar dat bleken er voor aanvang al twaalf te worden. De vrienden hadden namelijk nog wat financiële middelen vrijgemaakt om me 2 extra superbottelingen bouwjaar 1970 te bezorgen. Die uiteraard die zelfde avond al vrolijk werden opengemaakt.

Gevolg was een memorabele avond. We kenden niet alle flessen, dus het risico op een teleurstelling was er altijd. Gelukkig bleek elke fles een topper te zijn. De eerste 2 jongere uiteraard gezien hun leeftijd niet helemaal te vergelijken met de rest, maar de Lochside 1981 kon gerust op tegen al het 1970 geweld. En met 3 Glen grant expressies en een Caperdonich (Glen grant 2) was de distilleerderij waardoor het voor mij allemaal begon erg prominent vertegenwoordigd.

Het werd nog maar eens bewezen: geweldige whisky smaakt nog beter als je hem kan delen met geweldige mensen.

 

 

comments powered by Disqus