Daffy's London dry gin

Deze Daffy’s gin heeft al een lange reis achter de rug eer deze bij u thuis geraakt.
Waarom? Hoor ik u denken, wel daarom moeten we even naar het productie proces kijken.

De daffy’s wordt geboren in N-Frankrijk waar de basis spirit wordt gedistilleerd, eens deze er is wordt hij verzonden naar London om daar verder behandeld te worden.
Eens in London aangekomen worden alle botanicals voor een bepaalde tijd gemacereerd in deze basis spirit, na deze maceratie periode wordt hij dan terug gedistilleerd in een oude whisky still.
Eens dit proces achter de rug is wordt hij terug vervoerd en nu zelfs naar Schotland (Edinburg) om daar met puur Schots water op het juiste abv gezet te worden van 43,4%.
Ik ben dan ook heel benieuwd of al deze zaken ook bijgedragen hebben aan de kwaliteit.

Het design van de fles is van de hand van Robert McGinnis, bekend van verschillende posters van James Bondfilms.

De gebruikte botanicals zijn:

1. Jeneverbes van het Balkanschiereilnd
2. Libanese munt van het Balkanschiereiland
3. Engelwortel van Belgie
4. Iriswortel van Marocco
5. Koriander van het Balkanschiereiland
6. Citroenschil van Spanje
7. Cassia van Indonesie
8. Sinaasappelschil van spanje

TASTINGNOTE:

Neus:

Gras, jeneverbes, koriander maar zeker niet overheersend, mout, de munt heb ik op de neus totaal niet.
10 minuten nadat mijn glas leeg was heb ik er nog eens aan geroken ( doe ik altijd omdat je dan steeds de meest subtiele geuren boven komen) kreeg ik wel de munt.

Smaak:
Droog is het eerste dat me binnen schiet, pikant, jeneverbes, beetje citrus en weer zoek ik tevergeefs achter de munt.
Wel heel lekker droog, zo heb ik ze graag!

Finish:
Lange droge finish.
Really my cup of tea!

Gin tonic:

Als eerste mogelijkheid opteer ik voor de Spaanse ME tonic, hierdoor krijg je een mooi droge fruitige gin tonic.
De ME zorgt er ook voor dat je de munt gaat proeven. Verwacht echter geen overheersende munt, maar eerder een frisse twist op de nasmaak.

De ME tonic vergelijk je het best met een Fever tree mediterranean maar iets bitterder, puurder.

Als tweede combinatie opteer ik voor een meer puurdere tonic genre Thomas Henry, Erasmus bond classic.

Als garnituur kan je vanzelfsprekend gaan voor een takje munt , maar ik ga eerder voor een takje citroen verbena, een zeste van limoen en/of citroen en jeneverbessen. Heb je geen verbena dan ga je gewoon voor de munt.

Ik weet dat ik door de verbena te gebruiken tegen de regels in ga van steeds een garnituur te gebruiken die als botanical gebruikt is maar hier werkt het. De verbena zorgt hier voor een frisheid die vrij kort ligt bij de frisheid van munt maar ook een beetje kruidigheid toevoegt.

Conclusie:

Tja, zoals jullie wel kunnen uitmaken uit het artikel ben ik fan van deze Daffy’s.
Het is een strakke droge gin , maar door de subtiliteit en de frisheid zeker voor iedereen toegankelijk!
Daffy zou de godin van de gin zijn, dat ze dat is weet ik niet ( het is in ieder geval een knappe

comments powered by Disqus