Glenglassaugh 35 Y vintage 1978 port hogshead finish

We krijgen altijd een beetje achterdocht als men oude whisky gaat finishen. We vrezen in de eerste plaats dat er iets mis is met de whisky, waarom zou men anders iets dat al meer dan 30 jaar op vat zit ineens nog een jaartje in een ander vat kieperen? In het beste geval omdat de smaak wat saai is, maar dat maken we echt maar zelden mee met een rijping van 30 jaar. In het slechtste geval om fouten er nog uit te krijgen, of dat toch te proberen. Maar met wat chance lukt dit natuurlijk ...

De whisky: Glenglassaugh 35 Y vintage 1978 port hogshead finish
Uitgebracht door: Officiële botteling
Jaar op fles: 2014
Alcoholpercentage: 42,9 %

Samen voor u geproefd door Dave, Jürgen en Werner

Neus:
Citrus, marsepein, peper, munt en wijn/port. Lichte malttoetsen.

Smaak:
Appel, peer, mandarine, druif, kruisbes, rode bes, mocca, caramel en stroop

Nadronk:
Wijn, appel, peer, gerst, cooky dough, hazelnoot, mocca, gom (postzegellijm), caramel.

Opmerkingen:
Fruitig en zeker lekker, vooral op smaak. In de neus overheerst de port iets te veel, als resultaat wordt hij daar ook wat enger dan je van zo'n oude whisky mag verwachten. Geef hem in elk geval wat tijd, want hij wordt beter na een tijdje te staan. Na 15 minuten verbetert de balans van de neus en komt de smaak en finish nog beter en mooier door.

Als er al een fout in zat, vinden we ze niet meer terug, maar deze whisky heeft wel wat 'streken'. Op zichzelf is het niet zo erg dat een whisky tijd nodig heeft, maar tijdens die tijd wil je er al eens aan ruiken, en net hier loopt het aanvankelijk mis. Ons advies: uitgieten, kwartiertje negeren en dan genieten van wat ondertussen een topper is geworden zijn leeftijd waardig.

Doet ons denken aan:
Christiano Ronaldo: Aanvankelijk te veel streken, maar na een tijdje erg goed.

comments powered by Disqus