Ginderella Gin

Vandaag maken we een kleine reis naar de Gentse binnenstad waar deze Ginderella Gent ontstaan is, meer bepaald uit het project “EET de stad in balans”. Daardoor zijn Geert en Jan Heyneman beginnen experimenteren met allerhande onkruiden en agressieve exoten voor gebruik in de keuken.
Na lang zoeken komt Geert op het idee om er een gin mee te stoken en volgt samen met zijn broer een cursus distilleren in Anderlecht.
Daarna beginnen ze er met volle moed aan, na een paar maanden en veel proefstooksels later zijn ze eindelijk tevreden over het eindproduct en lanceren ze de Ginderella Gin.

De gin werd tot op heden niet gestookt in Gent maar in het Vlaams-Brabantse Lubbeek bij distilleerderij “De Kraaikes”, die we kennen van de gin het Kraaike.
In de toekomst zal het stoken evenwel toch in Gent gebeuren want de mensen van Ginderella hebben besloten om een installatie aan te kopen om van hun gin echt een 100% Gents product te maken!

Botanicals:

• VERSE jeneverbessen, tot voor kort zelf geplukt in Gent, maar omdat ze daar nu uitgeput zijn werden Geert en Jan verplicht om ze elders te gaan zoeken. Gin UR Way zou natuurlijk Gin UR Way niet zijn als hij niet zou weten waar: voortaan gaan ze naar een geheim plekje in de Ardennen waar ze de bessen persoonlijk plukken van struiken die reeds een paar honderd jaar oud zijn!
• Japanse duizendknoop (de jonge scheuten hebben de aroma’s van rabarber)
• Himalaya giant, of beter gezegd, een Himalaya braambes. Voor gebruik worden ze gemacereerd in whisky!
• Reuzenberenklauw: is gekend als contactgif zoals de brandnetel maar wordt heel lekker als ze correct wordt gedistilleerd.
• Kleine varkenskers: een kruid dat verschrikkelijk stinkt maar wel heel lekker smaakt.
• Hondsdraf: wordt veel gebruikt om lekkere thee mee te maken.
• Robertskruid: kent men ook als wilde geranium en wordt gebruikt in de kruidengeneeskunde om nier- en blaasklachten te voorkomen.
• Zeste en bladeren van de kaffirlimoen
• Zwarte peper

Al deze exoten worden apart gemacereerd en gedistilleerd volgens hun eigen macereertijd, want elk kruid heeft een eigen behandelmethode.
Daarna worden alle maceraten en extracten gemengd met de basisalcohol volgens eigen verhoudingen omdat ze onderling verschillen in smaak.
Je kan hier dan ook spreken van “vintages” omdat er soms lichte smaakverschillen zijn, wat ik persoonlijk dan weer een leuk voordeel vind en meteen het bewijs dat we hier kunnen spreken van een artisanaal en niet van een industrieel product.

Tastingnote:

Neus:
Het eerste wat me te binnen schiet is een pas afgereden hooiveld midden in de vroege zomer! Ik bedoel daarmee eigenlijk dat hij vrij grassig is.
De jeneverbessen zitten er natuurlijk ook in, maar zeker niet overheersend. Dan krijg ik allerhande florale tinten, rabarber, brandnetel en kardemom.
Na toevoeging van een paar druppels water komt er een geur bij die ik vrij verrassend vind: die van een stekelbessenstruik, ook gekend als “knoedels”. Het robertskruid komt er ook mooi door. Ik kan eigenlijk niet beschrijven hoe dit ruikt, maar eens je de geur en de smaak van robertskruid kent haal je die overal uit.

Smaak:
Bij de eerste nip vind ik hem vrij zoet maar dat maakt snel plaats voor een mooie, ronde, vettige, pikante smaak. Salie, rabarber en kardemom komen ook terug. Ik krijg daarna ook iets fris, iets muntachtigs en opnieuw het robertskruid. Je houdt er van of niet, zoals gezegd, maar herkennen doe je het altijd! Iets houtachtigs, wat aardesmaak krijg ik ook, oregano en brandnetel zitten er ook tussen. Ook de jeneverbes zit er natuurlijk in maar ook hier weer niet overheersend, meer subtiel er tussen door geweven.

Finish:
Een middelmatig lange, licht bittere finish.

Gin & Tonic:
Ik ga hier volledig de kaart trekken van de pure tonic genre Goldberg , AQ Monaco of Thomas Henry tonic en de volgorde bepaalt hier wel degelijk mijn voorkeur.
Door dit genre tonic te gebruiken komt de complexiteit van de gin mooi tot uiting.

Wil je liever een iets frissere of drogere Gin & Tonic, ga dan voor de Erasmus bond Botanical.

Garnituur:

De garnituur die ik bij de pure tonics gebruik is een takje citroenverbena en een zeste van limoen.

Bij de Erasmus Bond Botanical opteer ik voor een rabarberstengel, in combinatie met een zeste van limoen.

De fabrikant raadt als garnituur een dunne “zeste” van wortel aan, maar ik vind dit niet echt een geslaagd huwelijk.
De combinatie met een dunne “zeste” van peer vind ik daarentegen wel verrassend, maar dan moet je er wel voor zorgen dat je je glas snel uitdrinkt want anders gaat de peer overheersen. Misschien is dit wel een tactische zet van de fabrikant om meer flessen te verkopen?
Je kan de peer er natuurlijk ook na een paar minuten uit halen en opeten.

comments powered by Disqus