Vraag van de week aflevering 4 deel 1

Malternatives. De laatste tijd zie je de term meer en meer opduiken. De forse prijsstijgingen van de laatste jaren zullen er wel niet vreemd aan zijn. Steeds meer whiskyfanaten 'dwalen' dan ook een beetje af en leren (opnieuw?) andere geneugten des levens kennen. We laten deze week graag drie gekende mensen uit de whisky scene aan het woord die een malternative omarmd hebben. En we beginnen met voormalig beproefd medewerker Stijn Hiers.

De vraag: "Waarom besloot je naar een malternative te zoeken en waarom kwam je uit bij rum & Cachaça?

Antwoord van Stijn Hiers, whiskyauteur en Cachaça importeur onder de naam The Cachacacompany

Het is zeker niet zo dat ik op een goede dag wakker werd en dacht: “Laat me eens op zoek gaan naar iets anders dan whisky”. Ik ben altijd wel een liefhebber van de betere rums en cachaças geweest. Maar ik heb de jongste jaren inderdaad wel meer mijn focus van whisky naar suikerrietdestillaten verschoven. Net zoals je in de jaren ’80 en ’90 van vorige eeuw in dit land nauwelijks een handvol goede whisky’s kon kopen, is het aanbod in rum – en zeker cachaça – hier lang beperkt gebleven. De laatste paar jaar is daar gelukkig verandering in gekomen, en is de keuze veel beter geworden, zowel in kwantiteit als in kwaliteit.


Komt daarbij natuurlijk ook dat het met de whiskyindustrie in mijn ogen de verkeerde kant op gaat. De whisky’s worden jonger (op zich niet zo heel erg), en ondanks het feit dat er meer en meer whisky te kopen valt, vermindert de diversiteit toch wel wat. Het wordt allemaal wat eenheidssoep. Tel daarbij dat de prijzen soms exuberant stijgen (want iemand moet natuurlijk betalen voor die schreeuwlelijke verpakkingen die nu opgang maken), en de rekening is snel gemaakt: je betaalt als whiskyliefhebber meer en meer geld, voor steeds minder en minder kwaliteit. Let wel: de fout ligt niet alleen bij de producenten; maar evengoed bij de pseudo-liefhebbers die whisky als een investering om snel rijk te worden zien. En de echt speciale flesjes, die het nog wel waard zijn, komen vaak zelfs niet eens tot in de winkel. Ze zijn al uitverkocht – aan die pseudo-liefhebbers – voor je weet dat ze er zijn. Erg jammer vind ik dat.

Rum, en zeker cachaça, is veel betaalbaarder. En de diversiteit is minstens zo groot. Cachaça mag bvb rijpen op alle mogelijke houtsoorten, wat zorgt voor een heel ruim smaakpallet. Voor een degelijke instapcachaça (laat ons zeggen de Glenlivet 12 yo onder de cachaça) betaal je amper €20. Voor het wat betere werk (de Highland Park 18 yo om te vergelijken) betaal je €30 of €40, de juweeltjes (de Littlemills, zeg maar) kosten misschien €60 en voor de absolute buitenbeentjes (De Brora’s of Port Ellens onder de cachaça) betaal je nog geen €200. En ook rum is en blijft nog zeer betaalbaar; alhoewel ik daar toch ook al wel begin te merken dat bepaalde rums stevig in prijs aan het stijgen zijn.

Ik ben me dan ook meer en meer gaan verdiepen in rum en cachaça. Zeker omdat ik regelmatig in Brazilië kom, en dan de keuze heb: ofwel daar een maand bij mijn schoonmoeder logeren, ofwel cachaçadistilleerderijen gaan bezoeken. Na zeer lang en zorgvuldig wikken en wegen (duh!) is het toch maar optie twee geworden.
Ik zal in primeur misschien alvast iets verklappen: tegen volgende zomer zou mijn boek over cachaça moeten klaar en gedrukt zijn.

Kijk alvast ook nog uit deze week naar het antwoord van Pieter Knapen en Glenn Vanbellingen.