Glen Grant 37 Y v 1972 Duncan Taylor

Vroeger was het beter. Klopt natuurlijk niet altijd, maar bij whisky is het toch meer wél dan niet waar. Dat zien we dubbel met deze botteling: een schitterende Glen Grant gedistileerd in 1972 toen er nog met golden promise malt werd gewerkt in plaats van optic. En gebotteld in 2010, toen je voor dit soort flessen nog aanvaardbare prijzen betaalde van rond de 150 euro.

De whisky: Glen Grant 1972 vintage 1972 cask 6446
Uitgebracht door: Duncan Taylor
Jaar op fles: 2010
Alcoholpercentage: 51,8 %

Samen voor u geproefd door Dave en Werner

Neus:
Zacht: sherry, olie, rozijn, luikse siroop, aardbei, cashewnoten, groene kruiden, munt, kers, mocca, pure chocola, mandarine, rozijn.

Smaak:
Zacht: sherry, olie, rozijn, luikse siroop, aardbei, cashewnoten, groene kruiden, munt, kers, mocca, pure chocola, mandarine, rozijn, pims. Peperig.

Nadronk:
Zacht: sherry, olie, rozijn, luikse siroop, aardbei, cashewnoten, groene kruiden, munt, kers, mocca, pure chocola, mandarine, rozijn, chili, zoethout, pims, peper. Sprankelend en prikkelend.

Opmerkingen:
Hier worden we dus weer erg vrolijk van. Glen Grant was altijd al een spirit die zowel oud als jong werkte, maar dit is een schoolvoorbeeld van hoe het kan zijn. Fruitig maar toch aards, met veel diepgang en een punch waar Floyd Mayweather nog jaloers op kan zijn.

Erg consistent ook, wat je kan zien aan de duidelijke copy-paste die hierboven heeft plaatsgevonden. Abnormaal consistent zelfs, maar het is niet anders. En dat maakt de whisky niet minder complex. En dan te bedenken dat we indertijd 150 euro veel geld vonden voor een fles whisky van boven de 30 ... oh how the times have changed ...

Doet ons denken aan:
Joe Walsh: Aards en vol punch en diepgang, om dan even vrolijk zijn zeemzoete kant boven te halen.

comments powered by Disqus