Motivatie

 

Onlangs kondigde Johan van de blog onversneden aan dat hij ermee ophield. Met bloggen dan, want dat hij van whisky zal blijven genieten is wel duidelijk. Hij nam trouwens afscheid in schoonheid, met een Bowmore 1964 fino sherry.

Hij haalde een aantal redenen aan, onder meer dat de blog soms meer en meer als ‘werken’ aanvoelde. Hierin kan ik me op zich wel vinden, ik heb ook niet altijd zin om tastenotes in te voegen op regelmatige basis, nochtans onontbeerlijk wanneer je blog een publiek wil opbouwen en houden.

Maar in zijn afscheid zat ook een aanklacht gericht aan de huidige gang van zaken binnen de whiskyindustrie. En ook hier hebben we wel wat raakvlakken. Want we stellen ons beiden vragen bij een aantal trends: de stilaan idiote prijzen die de meesten beginnen aan te rekenen, de vloedgolf aan NAS bottelingen van niet altijd even hoge kwaliteit en de overdreven nadruk op marketing, om er maar enkele te noemen.

Vooral de prijzen zijn angstwekkend te noemen, de laatste 3 jaar zagen we telkens een verhoging van om en bij de 10%. Een aantal onafhankelijke bottelaars spelen gelukkig nog niet helemaal mee met dat spelletje, maar ook zij kunnen op termijn niet anders dan volgen. Want de ware schuldigen zitten bij de grote jongens die de prijzen omhoog blijven jagen. Met uitzondering dan (of toch in mindere mate) van de instapmalts, waar de supermarkten gelukkig voor de consument nog over de nodige macht beschikken om de prijzen aanvaardbaar te houden.

De bubbel is al een paar keer eerder gebarsten, en er is geen enkele reden waarom dit nu niet opnieuw zou gebeuren. Er wordt vanuit gegaan dat de groeimarkt in Azië nog een paar jaar de prijzen zal doen blijven stijgen, maar ook die bron is niet onuitputtelijk. Sterker nog, recente berichten geven aan dat de vraag in China voor het eerst terug aan het zakken is. Maar de algemene trend is voorlopig nog steeds een stijgende vraag.

Dit heeft nog een gevolg: er worden veel vaten uitgebracht die weliswaar al behoorlijk goed zijn, maar potentieel nog een pak beter zouden kunnen worden met een paar extra jaar. Maar commercieel gezien wil men nu eenmaal het ijzer smeden als het heet is en de verleiding is te groot om nu al te bottelen. Zeker als je er de huidige prijzen nu al voor kan krijgen.

En ja, als je dat allemaal optelt hebben we niet altijd zin om aan de blog te werken. Maar gelukkig zijn er nog te veel leuke elementen aan om ermee te stoppen. Niet in het minst mijn vaste wekelijkse proefsessie met Werner en Jürgen. Gezellig samen proefnotities opstellen (en natuurlijk proeven), wat wil een mens nog meer. Misschien moeten we Johan maar eens beginnen uit te nodigen voor die sessies en hem zo bewegen tot een parttime comeback. (Of toch zo ongeveer)

Het helpt ook dat we sterren hebben als Stijn Hiers en Glenn Vanbellingen die ook regelmatig hun bijdrage leveren. Bovendien zullen we zelf ook steeds meer andere leuke dingen gaan proeven, want zoals Johan ook al aanhaalde: er zijn nog zo veel lekkere dingen te ontdekken. Met Werner en Jürgen vlieg ik ook al regelmatig in het bier of de rum. En verwacht je binnenkort nog aan een nieuwe sectie, want ik heb besloten een oude liefde van me terug te gaan oprakelen.

We gaan ook de zoektocht nog wat opdrijven naar nieuwe talenten om bijdrages te leveren, want we hebben nog steeds te ambitie te evolueren naar een collectief en een gemeenschap van liefhebbers van al wat lekker is. We zouden bijvoorbeeld graag een nieuwe wijnkenner of twee vinden, en nieuwsjunkies die onze nieuwssecties meer leven in kunnen blazen zijn ook meer dan welkom.

Nee, beproefd stopt er nog niet mee. De updates ingeven voelt soms inderdaad als werk aan, maar de sessies die eraan vooraf gaan blijven te leuk om te laten.

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Oban Distiller's Edition 1996/2011
Muziek: The Black Keys - El Camino

comments powered by Disqus