Blogs

Guess who's back ...

Hackers. Life. Technische heropbouw. Vakantie.

Soms heb je een break nodig. Door een combinatie van technische problemen (opgelost) en een hectisch 'echt leven' (nog niet bepaald opgelost maar handelbaar) lag de beproefd site er een hele tijd uit. Maar het gaf me wel de gelegenheid even te herademen en herbronnen.

Daarom een nieuwe versie, met een meer flashy look maar minder clutter op gebied van inhoud. Hetgene niet meer werkte werd genadeloos geliquideerd. (Met als gevolg dat er hier en daar nog wat dode links kunnen opduiken, maar daar wordt nog aan gewerkt.) De tastenotes blijven, en de blogs ook. Er komt nog een blog bij, want ik heb besloten mijn meer knorrig alter ego terug op de mensheid los te laten, maar daarover later meer.

Maar er komen ook een aantal nieuwe zaken aan. We plannen om meer gebruik te maken van multimedia en u mag dan in de nabije toekomst ook audio- en videobijdragen van ons verwachten. En ook wat betreft offline activiteiten zal u ons voortaan al eens tegenkomen op beurzen en ander leuks.

We werken ook aan een nieuwe shop met leuke gadgets. Niet dat we daarvan rijk hopen te worden of zo, want de opbrengst zal integraal gebruikt worden om dit hobbyproject verder uit te bouwen.

We kunnen trouwens altijd nog nieuwe mensen gebruiken, dus voel je je geroepen om te bloggen of te tastenoten, laat ons gerust iets weten.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

BTW tonic syrup & DE PH tonic syrup.

Vandaag gaan we de andere kant van het gin tonic recept eens bekijken, nm : de tonic. We gaan echter niet de kan en klare tonic reviewen maar een paar syrups om tonic mee te maken.

Een Traditionele Tonic
Bermondsey Tonic Water is de eerste kleinschalige Britse tonic, geboren uit een passie voor kwaliteitsvolle sterke dranken, traditionele methodes en smaakvolle frisdrankjes. Handgemaakt volgens een traditioneel Victoriaans recept gebruikt BTW slechts vier ingrediënten.

BTW wordt vers gemaakt, met de hand, in het hart van Bermondsey, op wekelijkse basis. De bedoeling van de BTW is een tonic te creeëren die tradities respecteert, gericht op mensen die begaan zijn met de herkomst van hun drank en die de authentieke smaak van hun sterke drank willen beleven zoals ze bedoeld was door de distillateur.

Gebaseerd op een Victoriaans recept is BTW de enige tonic die gemaakt wordt door echte kinabast te
laten weken in zuiver water zodat de kinine (het bestanddeel dat tonic zijn kenmerkende bittere smaak geeft) op natuurlijke wijze vrijkomt. Het enige dat nog wordt toegevoegd aan de handgemaakte bereiding
is suiker en citroenzuur. De onverdunde suiker wordt slecht gedeeltelijk gefilterd zodat ze een zonnegouden kleurschakering vertoont als ze wordt aangelengd met spuitwater.
Het volstaat om 25 ml BTW te gebruiken op 50 ml gin en af te werken met de gewenste hoeveelheid spuitwater. Er zitten ongeveer 20 porties per fles.
Binnenkort wordt het gamma trouwens uitgebreid met kant-en-klare flesjes van 200 ml!

Tot hier de technische details nu gaan we over tot het proeven.

Ik heb hem met verschillende waters geprobeerd gaande van echt soda water van Thomas Henry en Fever tree en alle commerciële waters ( perrier,san pellegrino, bru en rode spa)

Qua smaak beleving kan je gerust zeggen dat hij heel zuiver en puur is.
De aardse tonen drukken hun stempel om dan mooi bijgestaan te worden door een mooi bittertje.
Het kleur maakt het wel apart en dit moet je even gewoon worden.

Voor mij was de beste combinatie die met onze Nationale trots nm : rode spa.
Ik denk dat het mineralige van de spa perfect samenwerkt met het aardse van de btw tonic.

Er is op de SYRUP markt nog een andere merk actief nm de PH enomenal tonic syrup.
Deze is afkomstig van Hamburg en de eigenaars Peter Jens Hundert &Oliver Hendrik Schaulin hebben 2 versies van hun syrup ontwikkeld.
Er bestaat een klassieke versie en een ginger versie.
De klassieke versie ( citrus ) gaat perfect met zachte gin's ( vb: Sharish , bluecoat ...).
De Gember versie kan je perfect gebruiken met gin’s die karakter vol zijn. ( Spring , VOR, zelfs de UPPERCUT).

Hier had ik de beste resultaten met enerzijds BRU en anderzijds Perrier water.

De ph’s zijn wel minder aards dan de BTW.
Welke mijn voorkeur krijgt? Wel ik vind ze alle drie lekker maar zoals steeds bij de juiste gin.

Conclusie:

Is dit een aanwinst voor de gin tonic markt?
Ja zeker. Is dit voor alle gin tonic fans een aanrader? Daar ben ik eigenlijk niet zo zeker van, want het maakt de bereiding van uw gin tonic weer een stapje ingewikkelder. Wil je de 3 syrups in huis hebben en er de perfecte resultaten mee bekomen moet je ook ineens al 3 verschillende bruis waters in huis hebben.
Daarom ben ik blij dat er binnenkort van de BTW kan en klare flesjes op de markt komen.
Ga ik ze nog kopen? Ja, waarschijnlijk wel, maar ik speel ook gewoon graag met al deze dingen en wat zijn nu 3 syrups en 3 extra bruis waters bovenop de 30 soorten tonic die ik reeds staan heb.
Hopelijk leest mijn vrouw dit artikel niet!

Graag had ik ook terug Kurt Heddebauw bedankt voor de mooie informatie over de BTW syrup.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

De Baron is niet zo 'graaf' (pun intended)

Vorige week ging ik en Stef van Ginspire iets drinken in de Ginbar “de Baron” te Leuven. Stef was zo onder de indruk van ons bezoek dat hij mij vroeg of hij daarover een artikel mocht schrijven. En aangezien we deze week goedgezind zijn mag hij zijn artikel hier plaatsen.

Veel lees plezier!


Ginbar de Baron

Vandaag gaan we naar Leuven, samen met Glenn van Ginurway.
Een bruisende studentenstad die steeds tracht mee te zijn met de nieuwste trends.
Hierbij denken we aan de gezellige oude markt op een warme zomerdag, de aangename drukte op de grote markt, het park midden in het centrum, … Wij gingen als gin-liefhebbers eens een kijkje nemen in de ‘ginbar’ de Baron.

Wat we hier echter aantroffen was niet om vrolijk van te worden.
Kwantiteit wordt hier duidelijk hoger in het vaandel gedragen dan kwaliteit, terwijl het niet gaat om ‘om ter meeste’ gins maar om ‘om ter beste’!
De Gin&Tonic is een duur product, daar zal iedereen het mee eens zijn. Mensen zijn echter wel bereid een groter bedrag te betalen voor een spirit als gin aangezien het geassocieerd wordt met een heuse beleving, een stukje vakantie, genieten, … Wanneer wij dan zien dat er etablissementen zich een ginbar noemen maar praktisch elke basisregel aan hun laars lappen, doet dit niet veel goeds aan het gin-imago.

Om enkele zaken op te noemen: kleine ijsblokjes die bovendien uit een ijsemmer komen!!!; grove peperstukken in de Gin&Tonic (zie foto); het gebrek aan kennis van het product; rietjes in de Gin&Tonic (en zelfs geen cocktailrietjes); gins die op de kaart gewoonweg foutief worden bestempeld als floraal, complex, droog of citrus; de wachttijd; enz.
Nu de wachttijd moet wel genuanceerd worden. Wanneer je bijvoorbeeld twee Gin&Tonics bestelt is het normaal dat dit even duurt. Zeker wanneer de bartender er zijn werk van wil maken. Maar wanneer je echter na 20 minuten nog niet bediend bent en dan verneemt dat de bartender zelf nog moet opzoeken hoe de Gin&Tonic best klaar te maken, ben je niet goed bezig.
Een ander aspect is ook natuurlijk de toevoeging van het soort tonic, maar daar zullen we maar niet over uitwijden.

Wanneer je zoveel betaalt (gem. 12 à 16 euro), moet alles tot in de puntjes in orde zijn, zelfs het voorkomen van de bartenders.
Dit was hier allesbehalve. De bartender vroeg ons of hij kon helpen, wanneer we dan vroegen naar een citadelle reserve wist hij niet waar kruipen.
Zijn antwoord was: “Citadelle? Dat is die blauwe fles.”, en daarmee moesten we het maar doen.

Onze intenties zijn absoluut niet om De Baron zwart te maken. Zo bezitten ze wel een super interieur, een mooi assortiment en is het bovendien een toplocatie om van een heerlijke Gin&Tonic te genieten, maar wij vinden het gewoon jammer.
Zoiets maakt ons, als ginliefhebbers, niet gelukkig. Misschien moeten ze het aantal gins terugschroeven zodat ze zich enkel kunnen focussen op de kwaliteit, misschien moeten ze een ervaren bartender aannemen, het zijn maar tips.

Zo dat was het en ik moet eerlijk zeggen Stef is nog braaf geweest.
Want het was echt niet in orde.
Maar er is hoop, want er is mij verteld dat de bar andere eigenaars gaat krijgen. De baron zou overgenomen worden door 2 ex barmannen van een welbekende bar op de grote markt.
Dus Stef binnenkort gaan we eens terug en als de nieuwe mensen het dan wel goed doen mag je terug een nieuw artikel schrijven met hopelijk enkel positieve commentaren.

Ik ga hier zeker geen gewoonte van maken om andere mensen hun artikel te plaatsen dus het volgende komt terug van mij en gaat nu eindelijk over de V2C gaan.

Groetjes en tot binnenkort.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (derde kwartaal)

Tijd voor deel 3 van mijn persoonlijk malt-moments overzicht van 2014. En dan zou het derde kwartaal er aan moeten komen. Alleen: op whiskygebied gebeurde er in Juli en Augustus niet echt veel. Daarom gaan we even vals spelen en de maand oktober er bij nemen. Of eigenlijk enkel september en oktober even onder de loupe nemen …

6 september: david vermassen tasting
David Vermassen is geboren in 1977. Waarom hij dan een tasting gaf met allemaal Glenturret’s van 1978 was ons dan ook een raadsel, maar je hoorde ons niet klagen. Voor een belachelijk laag bedrag nodigde hij een aantal gekende whiskyliefhebbers uit op een prachtige tasting, waarvoor hij de tastingzaal van Jan Vissers in Zammel kon gebruiken.
Met Veteranen als Eric Vermeire, Gunter Vaes, Bert Bruyneel en Jürgen Vromans krijgen dit soort gelegenheden zonder uitzondering nog een extra dimensie door de vele ‘warstory’s’ die rond de tafel verteld worden. Zoals steeds werden er die avond ook weer een paar nieuwe gecreëerd, en een hele boel ervan hadden te maken met vloeibare warme chocola. David had immers het origineel idee om twee chocoladefonteinen te voorzien met een hoop fruit en koekjes als ‘sop-element’. Aangezien iedereen niet even handig is en bovendien niet meer bepaald nuchter gaf dit aanleiding tot heel wat hilarische taferelen die ik jammer genoeg van de aanwezigen niet op video mocht vastleggen.
De whisky zelf was prachtig tot uitstekend, met één uitzondering die gebotteld was in 1977 in plaats van gedistilleerd en die unaniem werd bestempeld als ‘educatieve whisky’. Wat in het wereldje slang is voor ‘boecht’.
Merci David en Jan, het was een memorabele avond.

12 september : 1974 tasting jan vissers
We hadden eigenlijk beter een paar dagen op hotel gegaan, want minder dan een week later zaten we al terug in Zammel. En kwamen daar best wel een aantal van dezelfde mensen terug tegen. De 70’s zijn al een paar jaar een jaarlijkse traditie in Zammel. Ze begonnen wel twee jaar te laat, in 1972, daarbij schandelijk het geweldige 1970 (en tja ook 1971 zeker) over het hoofd ziende. Maar ondertussen zaten we al aan 1974, en ook al naar traditie werd deze weer verzorgd door Gunter Vaes.
‘Vaesken’ is bezeten door twee zaken: muziek en whisky. Geen wonder dan ook dat hij zich in onze tweede music and drams DLT als een vis in het water voelde, maar daarover volgt nog meer. Ook geschiedenis op zich vindt hij erg boeiend, en het resultaat was een prachtige presentatie over 1974 met leuke historische weetjes en vooral veel goeie muziek en muziekreferenties. Een aantal aanwezigen konden zelfs al teren op een paar eigen herinneringen uit die tijd, persoonlijk was ondertekende nog net iets te snot om al veel te weten, de flarden beperken zich tot wat onduidelijkheden over chocolade eieren rapen met pasen. Maar deze avond zal ik zeker niet vergeten. Top Whisky met een top gezelschap.

12 oktober: open flessen bij de finest notes
Open flessen dagen zijn eigenlijk mini-festivalletjes. Meestal worden ze georganiseerd door whisky clubs, al heeft ook Jan Vissers een erg leuke in Zammel. The finest notes is een Limburgse club die naar eigen zeggen voor de laatste keer de flessendag in beperkte vorm op uitnodiging organiseerde: vanaf volgend jaar zouden de plannen nog meer ambitieuzer worden. Dus waren we maar wat blij met de uitnodiging van vriend Casjmasjien.
Aangekomen zagen we al snel waarom de ambitie er was om uit te breiden: in de huidige locatie barstte één en ander uit zijn voegen. Niet dat er iets mis was met de locatie: een oud magazijn, nothing fancy, just great whisky en great people. Meer moet dat echt niet zijn. Hier en daar waren er wel wat kisten en zaken weggemoffeld die ons deden denken aan oude maffiafilms, maar dat zal wel onze door alcohol geupgrade verbeelding geweest zijn. We genoten vooral van een paar fantastische whisky’s die niet door de professionals werden uitgeschonken, maar door gepassioneerde liefhebbers zoals onszelf. Nuja, sommige pro’s zoals Vaesken en de Bonobo waren wel aanwezig maar in liefhebber-modus J

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

D.R.K.N.S.S.

Het artikel van vandaag gaat over de hele exclusieve D.R.K.N.S.S. gin die enkel te proeven is in de Upper Room Bar van het sterrenrestaurant THE JANE van Sergio Herman en Nick Bril.
Ik heb het artikel echter niet zelf geschreven, het is geschreven door de creator van deze hele mysterieuze gin namelijk Bert Bruyneel. Ik vond dat niemand anders dan Bert over zijn kindje moest vertellen en daarom ...
Veel leesplezier!

D.R.K.N.S.S.
Op een dag in de lente van 2014, was ik voor de eerste keer op bezoek bij The Jane voor een etentje. Als dessert had ik enkele flessen whisky van Asta Morris mee, alsook een fles NOG! batch 1, die toen net zou uitkomen. We proefden deze samen met Nick Bril en Paul Morel, respectievelijk de chef (en mede-eigenaar) en de mixologist van The Jane. Tijdens ’t praten, stelden zij mij de uitdaging om voor hen een gin te creëren die écht speciaal zou worden. Iets wat de persoon die ’t zou proeven een aparte smaaksensatie zou geven, en wat maar in ‘micro-batch’ zou beschikbaar zijn.

Het eerste werk was het vinden van een juiste basisgin. We vonden een leuk mengsel, waarvan sommige bestanddelen tot 6x toe gedistilleerd werden, om de pure essentie van de smaak te kunnen capteren. De basisbotanicals zijn mandarijn, malt, sinaas, jeneverbes, hop, venkel, en cacao. Deze worden aangevuld met oa. koriander en wat kruidnagel.

Tweede heikel punt was ’t vinden van een juist vat Er werd uiteindelijk gekozen voor een vat waar één van de Asta Morris BenRiachs had op gerijpt. Een heel bewuste keuze, omdat ik ervan overtuigd was dat dit vat precies de toetsen ging toevoegen die de gin zou nodig hebben. D.R.K.N.S.S. was geboren.
De rijping werd op regelmatige tijdstippen opgevolgd, tot Paul Morel en ik in december 2014 beslisten om ‘m van zijn vat te halen, en over te gaan tot bottelen. Er werden precies 73 flessen gebotteld.

Er werd gekozen voor een zwarte NOG!-fles, en voor een obscure lederen omverpakking. Er werd een zwarte massief houten kist gemaakt, om D.R.K.N.S.S. in stijl te verpakken, en het vat werd vernield om reproductie onmogelijk te maken. Elke fles kreeg op z’n navel dan ook een symbolisch stukje van ’t vat geknoopt als relikwie.

Vanaf 21/03/2015, schenkt Paul Morel deze gin in de Upper Room Bar van The Jane aan de fijnproevers die ‘m willen degusteren. Deze gin vraagt geen garnituren of tonics. Hij laat zich best puur drinken. Vandaag is D.R.K.N.S.S. uitsluitend in The Jane te proeven, maar binnen enkele weken komt er een lijst van een 20-tal personen die een fles zullen kunnen bemachtigen via The Jane.

Intussen rijpen de ideeën voor D.R.K.N.S.S. batch 2, dit vervolg zal ook weer in ’t teken staan van unieke flavours met een niet-reproduceerbaar karakter.
Wij hopen dat u evenveel van D.R.K.N.S.S. zal genieten, als wij genoten van ’t ontwikkelen ervan.

Zo, ik heb in ieder geval genoten van Bert's artikel, hopelijk jullie ook.
Het zal waarschijnlijk een utopie zijn maar ik van “gin ur way” hoop eigenlijk dat ik bij de 20 gelukkigen ben om één van deze flessen te kunnen bemachtigen, want net als velen onder ons heb ik hem ook nog niet geproefd. Bert, dat laatste was een hint van mij voor u!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Gin ur way but the right way ...

Lieve lezers en gin liefhebbers er moet mij iets van het hart!
Ik ben teleurgesteld en tegelijkertijd boos op sommige van jullie.

Waarom?

Wel de laatste tijd krijg ik steeds meer en meer foto's te zien van gin liefhebbers/gin bars die een schande zijn voor het product!
Ik bedoel daarmee dat er steeds overdreven wordt met de garnituren en zelfs compleet verkeerde gebruikt worden.
Over de keuze van de garnituren kan ik nog enigszins begrijpen dat er verkeerde genomen worden, maar over de hoeveelheid niet!

Dus nog even de belangrijkste regels op een rijtje.
Gebruik steeds garnituren die reeds als botanicals gebruikt zijn in de gin ( indien je niet weet welke , daarvoor bestaat deze blog).
En dan de belangrijkste regel hou de garnituren STEEDS SUBTIEL!
Met subtiel bedoel ik dan dat het geen soep of gingria mag worden.
Trop is teveel en teveel is trop!

Ik heb ook 3 regels die je best onthoudt.
De eerste is , vul uw glas steeds volledig met ijs, hoe meer ijs hoe minder snel het smelt.

Ten tweede ,komkommer doe je in uw sla en eet je op , dit hoort niet thuis in een gin tonic, zelfs niet in een Hendrick's gin hier gebruik je best roze blaadjes. De aroma's van komkommer overheersen alle andere smaken.

Ten derde ,nooit gin tonic drinken zonder mij uit te nodigen.

De Belgian gin club heeft een mooi filmpje on line geplaatst van hoe je best een gin tonic maakt.

Hopelijk maken jullie mij in de toekomst terug blij en fier met jullie perfect gemaakte gin tonic.

{youtube}oYD5Sdy5dLY|600|450|0{/youtube}

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (tweede kwartaal)

Het tweede deel van mijn persoonlijk jaaroverzicht vol maltmoments. Net zoals in het eerste kwartaal waren het er veel meer, maar pik ik er een paar uitschieters uit. Memorabel om verschillende redenen, maar de rode draad blijft het delen van geweldige drams met geweldige whiskyvrienden.

26 april: whisky festival independent bottlers
Er zijn een aantal whiskyfestivals in België. Voor mij was het dit jaar onmogelijk om ze allemaal te bezoeken, maar twee zal ik nooit overslaan: het beste (Spirits in the Sky) in het najaar, en het gezelligste. En daarmee bedoelen we het whisky festival voor onafhankelijke bottelaars, dit jaar voor de eerste keer in Aalst.

Het moet gezegd, de oude locatie stond ons erg aan, dus hadden we een beetje schrik voor de nieuwe. Niet geheel onterecht zo bleek, want op het marktplein waar het hotel was gelegen waren werken aan de gang die de toegankelijkheid niet bepaald makkelijker maakten. Maar eenmaal binnen in het hotel bleek de nieuwe locatie net als de vorige vooral gekozen met gezelligheid in acht. Met dat verschil dat hier geen trappen dienden genomen te worden, en zoals collega Werner en vriend Marc weten zijn trappen en whisky niet altijd een perfect huwelijk.

De whisky was ook niet te versmaden. Het is een festival voor onafhankelijken, dat wil zeggen dat je geen officiële releases zal proeven. Maar omdat je altijd op de onafhankelijken kan rekenen om nét die extra inspanning te doen, konden we een aantal toppers proeven. Onder meer een whisky die nog niet op de markt was, maar door de organisator Jurgen Van de Wiele samen met A.D. Rattray zou worden uitgebracht: een ondertussen bijna legendarische 20 jaar oude Ardbeg. Een whisky die voor me nog een extra dimensie had omdat ik toevallig zelf het label ervoor heb ontworpen.

Maar wat vooral leuk is aan whiskyfestivals is dat je er gerust alleen naar toe kan gaan zonder af te spreken eens je wat in het wereldje thuis bent: je komt toch steeds bekend volk tegen. Dat was hier niet anders, en een aantal whiskykennissen zijn daar nog meer whiskyvrienden geworden. Alleen daarvoor al was dit festival een uitschieter!

23 mei: bfyb whisky tasting
Whiskytroef tastings hebben altijd een extra dimensie voor me. Als mede-oprichten en bestuurslid van deze club uit Turnhout is elke tasting wel een malt moment. Onze supertastings zouden makkelijk in dit overzicht thuishoren, en ook onze gastsprekers (en andere tastings) zijn steeds erg leuk.

De Bang for your buck tasting dit jaar was een uitschieter. Niet alleen door de gezellige sfeer: het is de enige tasting waar we in teams blind tasten, teams die bovendien geloot worden aan het begin van de avond. Wat er onder meer voor zorgt dat leden de avond eens doorbrengen met leden die ze niet zo goed kennen. Toch niet op het begin van de tasting.

Deze tasting was echter vooral leuk om twee redenen: ten eerste tonen we er mee aan dat er nog altijd behoorlijk lekkere whisky kan verkregen worden aan een fatsoenlijke prijs. Ten tweede konden we een aantal vooroordelen doorprikken. Stiekemerds als we waren, hadden wij bestuursleden niet één maar 2 blends in de lineup van 6 gesmokkeld. De eerste: een ‘gewone’ johnny walker double black deed het verre van slecht en eindigde in een nochtans degelijke lineup niet laatst.

De ster van de avond was echter ook een blend: de black bull 12 Y die de aanwezige single malts net niet hun collectieve broek afdeed en enkel (nipt) de bushmills 16 voor zich moest dulden. Met de nodige ooh’s en aah’s tot gevolg. (En een enkele ‘you assholes’ in de richting van het bestuur, weliswaar met een knipoog)

20 juni: music & drams dlt
Mijn favoriete bezigheid op gebied van whisky is de DLT, of dirty little tasting. Soms worden deze georganiseerd, maar even veel komen deze eerder spontaan tot stand. (Ondertekende post bijvoorbeeld ‘ik heb vanavond zin om wat whisky te proeven’ en krijgt dan ad hoc nog wel wat bezoekers met een rugzak vol flessen.)

Dat ook een voorafgesproken DLT erg leuk kan zijn bewees onze vriend Cashmasjien al eerder dit jaar. Maar je wil natuurlijk wel een insteek geven, een ‘excuus’ om een paar kleppers van whiskyvrienden met kleppers van whisky’s samen te brengen.

Nu was het me al een tijdje opgevallen: de meeste whiskyliefhebbers hebben ook een verbazend goeie muzieksmaak. En zo was het idee geboren: we brengen zo’n 10 tot 15 liefhebbers samen in mijn oude kantoorruimte die stilaan meer ingericht is als whiskyheiligdom. Iedere deelnemer brengt één fles mee, en kiest daarbij 2 songs. Vervolgens wordt die whisky geproefd terwijl de songs spelen en de liefhebber in kwestie zijn keuzes toelicht, en dan vooral waarom die combinatie.

Simpele regel zou je denken, al had Jan Vissers het niet helemaal zo begrepen. Maar ach, twee songs en twee whisky’s … niemand bleek bezwaren te opperen tegen zijn ‘overtreding’. Tenzij misschien dan over het feit dat het 2 songs waren van U2. Ook de heer Cuypers moest weer de aap kunnen uithangen en had een cognac mee, maar gezien de kwaliteit ervan werd ook hier geen protest waargenomen.

Maar wat volgde was een fantastische avond vol geweldige muziek en superwhisky. Verrassende keuzes soms, en een golf aan het soort anekdotes waar dit soort avonden altijd vol van zijn. En natuurlijk zag deze avond ook de geboorte van weer een aantal nieuwe whisky ‘tales of legend’. De ene al wat properder dan de andere maar ja. Ook al omdat na de ‘officiële’ line-up natuurlijk nog een significant aantal ‘extra’s’ werden doorgegeven.

 

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Forest Dry Gin!

Gin ur way is trots u te kunnen melden dat ze de kans gekregen hebben om in avant première de Forest gin te mogen proeven.

De Forest gin is het geesteskindje van Jurgen Lijcops, Jurgen is de eigenaar van het restaurant The Glorius in Antwerpen en tevens groot gin tonic liefhebber.
Het is vanuit deze passie dat Jurgen het idee opgevat heeft om een ultra premium gin op de markt te brengen.

Ja je leest het goed een ultra premium gin.
Nu hoor ik jullie al denken waarom zou deze gin Ultra premium zijn.

Wel de manier van werken om deze Forest gin te creëren is totaal out of the box in vergelijking met andere producenten.

Als ze bij vele andere gin merken werken met aangekochte essences om hun gin een bepaalde smaak en/of geur te geven, gaan ze bij Forest gin deze zelf maken op basis van natuurlijke producten die ze zelf oogsten.

De aangekochte essences worden dikwijls in poedervorm toegevoegd aan de basis spirit om zo hun smaak te geven aan de gin.

Bij Forest maken ze ze zelf doormiddel van distillatie en worden ze daarna mooi in hun gin geblend.

Bijvoorbeeld: in de Autumn versie zit er peer in als botanical.
Wel deze botanical wordt verkregen door verse peren te distilleren zodanig dat ze enkel nog een vloeibare essence overhouden.

Om de winter versie te maken gebruiken ze 30 kg Verse jeneverbessen op 1000 l spirit.
Al de gebruikte botanicals zijn vers en eco gecertificeerd, de kruiden komen van hun eigen domein. De gebruikte specerijen uiteraard niet.

Dit proces gaan ze voor elke botanical herhalen, na dit proces worden al deze essences dan mooi geblend tot 1 geheel waarna de gin een aantal dagen (weken) te rusten gelegd wordt om mooi 1 geheel te vormen.

Dus al deze factoren maakt dat we echt kunnen spreken van een Ultra Premium Belgische Gin!
Antwerpenaars durven nogal eens hoog van hunne toren blazen om te zeggen dat Antwerpen de STAD is en de rest Parking , ik ben het daar zeker nooit mee eens maar op gebied van deze Forest Dry Gin komen ze er toch wel kort in de buurt. Vertel het hun wel niet aub of ze voelen zich nog beter.

Voor de tasting notes ga ik nog even geduld moeten vragen aan jullie want op dit moment zit ik met een zware verkoudheid en hierdoor zijn mijn geur en smaak voor 50% beperkt en kan ik geen juiste tastingnotes maken. Maar zodra ik verlost ben van deze hardnekkige bacillen kom ik terug bij jullie met exacte tasting notes en een perfecte gin tonic.

Voor nu kan ik enkel maar als raad geven ga zo snel mogelijk na 15 januari naar uw dranken handelaar en koop u van elk een flesje want ze zijn beide TOP!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments 2014 ... een persoonlijk jaaroverzicht (eerste kwartaal)

Malt moments. Momenten die je bij blijven. Door de whisky. Door de vrienden waarmee je de whisky deelde. Door de verhalen die tijdens dit alles verteld werden. En door de verhalen die ter plaatse weer ontstaan.

Maltmoments zijn de échte reden waarom de whisky wereld zo uniek is. En elk jaar heb ik er heel wat. Clubtastings, of gewoon een avondje samen zitten met mijn pa en een goeie dram. Of één van die altijd even leuke beproefd sessies met Jürgen, Werner en nu ook weer Chris. Of een vergadering van het whisky troef bestuur. Ze volgden elkaar in snel tempo op, maar toch zijn er een paar die extra bijblijven. Graag deel ik ze met u, in een aantal delen. Want een jaar is lang.

18 Februari : Casjmasjien’s zolder
Marc Castermans had een goed voornemen: in 2014V zou hij een aantal groepjes whiskyvrienden uitnodigen voor een DLT’ke op zijn zolder. Aangezien Marc gekend is voor zijn uitstekende smaak mocht de Turnhoutse connectie als eerste aan de beurt komen. Dus wij (Jürgen Vromans, Bart Van der Avort, Chris Geysen en Werner Van den Nouwelant) daarheen!

Anarchisten als we zijn lapten we de instructies van onze gastheer (geen eigen flessen meenemen) royaal aan onze laars. En het moet gezegd: hij kon onze ongehoorzaamheid letterlijk en figuurlijk smaken. Een meer uitgebreid verslag kan je nalezen op cashmasjien’s eigen blog. Samengevat: een dikke 40 superdrams, een aantal fantastische verhalen en een memorabele avond gingen we in opperste stemming terug richting Turnhout. Gelukkig krijg je van goeie whisky niet echt veel kater …

28 februari: 1976 extreme weather : Jurgen Vromans
Nog iemand met een goed voornemen: Jürgen besloot dat hij voortaan een aantal tastingen vanuit eigen kracht ging organiseren, en de eerste was meteen een voltreffer!

Jürgen vond het namelijk nodig om met ons te onderzoeken of extreme weersomstandigheden iets te maken hebben met de kwaliteit van een bepaalde whisky-vintage. Met als oorspronkelijke invalshoek de tomatin 1976 viel het hem op dat best wat distilleerderijen uitstekende spirit produceerden in dat jaar.

Wat volgde was een erg leuke avond waarbij leuke feiten over 1976 gekoppeld werden aan erg lekkere whisky. Of de weersomstandigheden (die inderdaad extreem waren) iets met de kwaliteit van de vintage te maken had zullen we nooit zeker weten, maar afgaande op deze avond alleen hebben we wel een vermoeden in die richting.

7 maart: 1970 B-day tasting
De laatste twee jaar begon het in mijn whisky-vriendenkring mode te worden om een speciale ‘landmark-verjaardagtasting’ te organiseren op hun 40ste, met voornamelijk whisky van 40 jaar oud of hun geboortejaar. Zoals wel meer liefhebbers had ik ondertussen ook al wat flesjes in reserve van mijn geboortejaar, maar probleem was dat ik de 40 al gepasseerd was. Anderzijds, om te wachten tot mijn 50ste had ik echt geen geduld, dus was het oorspronkelijk plan om iets te voorzien in 2015.

Tot één van mijn vrienden slinks opmerkte dat 44 toch ook een mooi getal was. Gecombineerd met het feit dat ik nog al eens verward wordt met de duivel (altijd grappig als atheïst) kwam ik al snel tot het volgend concept: Het duivels decennium (11 jaar). Het gevolg was een tasting met 10 whisky’s, strikt op uitnodiging voor een paar heel goeie whiskyvrienden. Met naast 7 whisky’ van 1970 (verwijzend naar de 7de van het jaar 70 wat dan weer vandoen heeft met mijn geboortedatum) ook ééntje voor elk van de devil’s decades. Oftewel bouwjaar 1981, 1992 en 2003.

Alleen is het moeilijk om te bepalen wie je voor zoiets uitnodigt. Ik heb ondertussen een hele schare gezellige whiskyvrienden die ik het allemaal wel zou gunnen. Maar daarvoor had ik nauwelijks genoeg fles, en ik wou toch nog zeker de helft van elke fles overhouden om later nog wat te genieten. Ik heb dan besloten om me te beperken tot 2 groepen: mensen die iets significant te betekenen hadden in mijn ontwikkeling als whiskyfreak, en mensen bij wie ik op hun beurt een invloed heb gehad. En omdat mijn pa om één of andere duistere reden niet drinkt tijdens de vasten, deed ik achteraf de tasting nog eens over in familiale kring, met naast pa en mezelf ook nog zuslief, een een oom en neefje die ook gek zijn van het vloeibaar goud.

Maar laten we vooral nog eens terugkomen op de eerste happening. We hadden oorspronkelijk 10 whisky’s (aperitief  niet meegerekend), maar dat bleken er voor aanvang al twaalf te worden. De vrienden hadden namelijk nog wat financiële middelen vrijgemaakt om me 2 extra superbottelingen bouwjaar 1970 te bezorgen. Die uiteraard die zelfde avond al vrolijk werden opengemaakt.

Gevolg was een memorabele avond. We kenden niet alle flessen, dus het risico op een teleurstelling was er altijd. Gelukkig bleek elke fles een topper te zijn. De eerste 2 jongere uiteraard gezien hun leeftijd niet helemaal te vergelijken met de rest, maar de Lochside 1981 kon gerust op tegen al het 1970 geweld. En met 3 Glen grant expressies en een Caperdonich (Glen grant 2) was de distilleerderij waardoor het voor mij allemaal begon erg prominent vertegenwoordigd.

Het werd nog maar eens bewezen: geweldige whisky smaakt nog beter als je hem kan delen met geweldige mensen.

 

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Motivatie

 

Onlangs kondigde Johan van de blog onversneden aan dat hij ermee ophield. Met bloggen dan, want dat hij van whisky zal blijven genieten is wel duidelijk. Hij nam trouwens afscheid in schoonheid, met een Bowmore 1964 fino sherry.

Hij haalde een aantal redenen aan, onder meer dat de blog soms meer en meer als ‘werken’ aanvoelde. Hierin kan ik me op zich wel vinden, ik heb ook niet altijd zin om tastenotes in te voegen op regelmatige basis, nochtans onontbeerlijk wanneer je blog een publiek wil opbouwen en houden.

Maar in zijn afscheid zat ook een aanklacht gericht aan de huidige gang van zaken binnen de whiskyindustrie. En ook hier hebben we wel wat raakvlakken. Want we stellen ons beiden vragen bij een aantal trends: de stilaan idiote prijzen die de meesten beginnen aan te rekenen, de vloedgolf aan NAS bottelingen van niet altijd even hoge kwaliteit en de overdreven nadruk op marketing, om er maar enkele te noemen.

Vooral de prijzen zijn angstwekkend te noemen, de laatste 3 jaar zagen we telkens een verhoging van om en bij de 10%. Een aantal onafhankelijke bottelaars spelen gelukkig nog niet helemaal mee met dat spelletje, maar ook zij kunnen op termijn niet anders dan volgen. Want de ware schuldigen zitten bij de grote jongens die de prijzen omhoog blijven jagen. Met uitzondering dan (of toch in mindere mate) van de instapmalts, waar de supermarkten gelukkig voor de consument nog over de nodige macht beschikken om de prijzen aanvaardbaar te houden.

De bubbel is al een paar keer eerder gebarsten, en er is geen enkele reden waarom dit nu niet opnieuw zou gebeuren. Er wordt vanuit gegaan dat de groeimarkt in Azië nog een paar jaar de prijzen zal doen blijven stijgen, maar ook die bron is niet onuitputtelijk. Sterker nog, recente berichten geven aan dat de vraag in China voor het eerst terug aan het zakken is. Maar de algemene trend is voorlopig nog steeds een stijgende vraag.

Dit heeft nog een gevolg: er worden veel vaten uitgebracht die weliswaar al behoorlijk goed zijn, maar potentieel nog een pak beter zouden kunnen worden met een paar extra jaar. Maar commercieel gezien wil men nu eenmaal het ijzer smeden als het heet is en de verleiding is te groot om nu al te bottelen. Zeker als je er de huidige prijzen nu al voor kan krijgen.

En ja, als je dat allemaal optelt hebben we niet altijd zin om aan de blog te werken. Maar gelukkig zijn er nog te veel leuke elementen aan om ermee te stoppen. Niet in het minst mijn vaste wekelijkse proefsessie met Werner en Jürgen. Gezellig samen proefnotities opstellen (en natuurlijk proeven), wat wil een mens nog meer. Misschien moeten we Johan maar eens beginnen uit te nodigen voor die sessies en hem zo bewegen tot een parttime comeback. (Of toch zo ongeveer)

Het helpt ook dat we sterren hebben als Stijn Hiers en Glenn Vanbellingen die ook regelmatig hun bijdrage leveren. Bovendien zullen we zelf ook steeds meer andere leuke dingen gaan proeven, want zoals Johan ook al aanhaalde: er zijn nog zo veel lekkere dingen te ontdekken. Met Werner en Jürgen vlieg ik ook al regelmatig in het bier of de rum. En verwacht je binnenkort nog aan een nieuwe sectie, want ik heb besloten een oude liefde van me terug te gaan oprakelen.

We gaan ook de zoektocht nog wat opdrijven naar nieuwe talenten om bijdrages te leveren, want we hebben nog steeds te ambitie te evolueren naar een collectief en een gemeenschap van liefhebbers van al wat lekker is. We zouden bijvoorbeeld graag een nieuwe wijnkenner of twee vinden, en nieuwsjunkies die onze nieuwssecties meer leven in kunnen blazen zijn ook meer dan welkom.

Nee, beproefd stopt er nog niet mee. De updates ingeven voelt soms inderdaad als werk aan, maar de sessies die eraan vooraf gaan blijven te leuk om te laten.

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Oban Distiller's Edition 1996/2011
Muziek: The Black Keys - El Camino

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Subcategorieën

  • Dave's blog

    Blog door Dave Crokaert

    Aantal artikelen:
    14
  • Gin and stuff your way

    Gin and stuff ... algemene posts en mijmeringen over Gin door Glenn

    Aantal artikelen:
    9
  • Vraag van de week

    Elke week een vraag aan 3 'prominenten of ongewone 'gewone' liefhebbers'

    Aantal artikelen:
    12