Blogs

Gas boetes? Tijd voor een maltremedie ...

 

 

We konden er deze week niet naast kijken. In een nooit gezien staaltje ‘de wil van de burger negeren’ keurde onze volksvertegenwoordigers een aantal verstrengingen goed op de gas-boetes. Dat vertegenwoordigen van het volk mag je dan ook met een aantal tankers aan zout-korrels nemen. Ach ja, democratie blijft een raar beestje, zeker als men geld nodig heeft.

Laat het duidelijk zijn, ik ben tegen heel het gas-boetesysteem, ook al noem ik me op strafrechtelijk gebied behoorlijk rechts. Maar er is ook zoiets als gezond verstand, recht op beroepsmogelijkheden en scheiding der machten, 3 waardes die de gas-boetes makkelijkheidshalve negeren om toch maar voor extra verdoken belastingen te zorgen. Maar waarom zou ik hierop dieper ingaan als Eddy Eerdekens van Knack het al zo perfect verwoordde in dit artikel.

Nee, later we maar snel overgaan tot het zoeken van een remedie: het veranderen van de mentaliteit van de gemiddelde parlementariër om ervoor te zorgen dat die ongein zo snel mogelijk terug wordt afgeschaft. En eerlijk gezegd, dat mag helemaal niet zo moeilijk zijn: de remedie kan immers aan hen perfect verkocht worden.

Ze stemmen toch graag nieuwe wetten, en pikken zelf zo veel mogelijk graantjes mee? Wel: stem dan een nieuwe wet om letterlijk zowat het beste graantje ooit verplicht mee te pikken ... ‘voortaan moet voor elk parlementair debat elke volksvertegenwoordiger verplicht minstens 1 dram malt whisky nuttigen’.

Elke malt drinker zal het beamen: malt drinkers zijn vriendelijke, aangename, sociale mensen die van het leven genieten, alles kunnen relativeren, zich zelden opwinden en steeds een positieve kijk hebben op de wereld. Kwaliteiten waarvan onze benchwarmers in de Wetstraat dringend een extra dosis kunnen gebruiken. En als je de gemiddelde debatten op een whisky tasting al eens hebt mogen meemaken zal je het ongetwijfeld met me eens zijn dat deze een pak meer diepgang, inspiratie en genialiteit koppelen aan een aangename, constructieve sfeer.

Whisky is het levenswater, the water of life. In een plaats waar men elke dag over onze levens beslist lijkt dit goddelijk vocht zonder meer op zijn plaats. A dram a day keeps behalve the doctor ook de verzuring away. En wie weet is een ontspannen parlementariër wel een meer redelijke parlementariër.

Dus zingen wij in koor: geef die politiekers een bowmore!

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Arran 16 Y Official Botteling
Muziek: Bruce Springsteen - The ghost of Tom Joad

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

TV series en drams

Het is ooit anders geweest, maar tegenwoordig wordt er voor TV meestal beter materiaal vastgelegd dan voor het grote scherm, een enkele Django Unchained niet te na gesproken. Bovendien kan je in onze cinema's niet genieten van een malt whisky tijdens het filmkijken. (Ondertekende kan dit wel in zijn privézaalje, maar over de angel's share visies met aangepaste whiskies vertel ik u nog wel eens een andere keer.)

Zoals wel meer maltliefhebbers heb ik dus het voordeel dat ik van een goede serie kan genieten met een liefst aangepaste dram, en in mijn geval ook een goeie sigaar. Genieten tijdens het genieten dus, want geef toe, een gemiddelde aflevering van 'Boardwalk Empire' heeft toch meer baat bij een Bushmills 16 dan een pak ships en een cola.

De liefde is trouwens wederzijds, want het viel me op dat in een aantal nieuwe series de betere whisky en bourbon prominent aanwezig is. In het erg goed gemaakte 'Blue Bloods' met Tom Selleck en Donnie Wahlberg wordt zowat elke aflevering wel een single malt uitgeschonken, ook door de ravisante Bridget Moynahan. En in het ronduit fantastische 'Justified' probeerde men de head marchall nog voor zich te winnen met een fles Pappy Van Winkle Bourbon, die hij overigens met veel smaak deelde met zijn deputy's zonder de gulle schenker verder zijn zin te geven. Product placement? Of gewoon hollywood bobo's met smaak …

De laatste tijd denk ik wel is na over de ideale pairings tussen series en drams. Want het viel me op dat ik de borrel in kwestie wel eens durfde kiezen in functie van wat er op het (niet al te) kleine scherm in de woonkamer te zien was.

Bij 'Boardwalk Empire' kies ik bijvoorbeeld steevast voor een geturfde whisky, omdat er in die periode nu eenmaal even druk gerookt dan gedronken werd. (Prohibition werd op zijn zachts gezegd niet nageleefd in gangsterkringen.) Bij 'Blue Bloods' staat er al snel een Ierse Malt op tafel, al komt hier ook regelmatig een drupje van de Ierse Schot Auchentoshan de innige mens versterken. (Ongetwijfeld tot groot jolijt van collega blogger Marc)

'Justified' speelt zich af in 'deep south USA' dus het spreekt vanzelf dat hierbij de betere bourbon's en rye's aan bod komen. Al inspireert de grijns van hoofdrolspeler Timothy Olyphant me vreemd genoeg ook regelmatig tot het nuttigen van een sherry bom. Die laatste kan ik ook erg smaken bij een dosis 'Games of Thrones', de houtinvloed doet nu eenmaal een beetje middeleeuws aan.

En hoe zit het dan met de fruitige speysiders? Tja, die gaan overal wel bij zeker? Zeker bij goeie series waar ook lichtere tonen inzitten zoals het altijd entertainende 'The Mentalist' en 'Elementary', of de betere SF zoals 'Warehouse 13' en 'Grimm'.

De buitenbeentjes van 'Sons of Anarchy' verdienen ook een buitenbeentje als whisky, zoals een Old Pulteney bijvoorbeeld.

Maar ik ben echt wel eens benieuwd: welke series kunnen jullie goedkeuring dragen, en welke dram zouden jullie daarbij drinken?

I
nspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Aberfeldy 20 Y Vintage 1991 Gordon & McPhail
Muziek: Joss Stone - LP1

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Anders is niet altijd beter ...

Nu de site zo stilaan live genoemd kan worden, wordt het tijd dat ik ook een soort van regelmaat in de blog ga brengen. De twee eerdere bijdrages werden bij wijze van ‘proevertje’ (om in de sfeer te blijven) al geschreven tijdens het opbouwen van de site enkele maanden geleden. Dat maakt ze natuurlijk niet minder relevant.

In elk geval is het de bedoeling voortaan ongeveer om de twee weken een keer mijn gedachten los te laten op de onschuldige (en af en toe maar al te schuldige) lezers van beproefd. En in deze eerste ‘reguliere’ aflevering wil ik het graag hebben over één van mijn stokpaardjes: de 50 cl fles.

Want jammer genoeg zie je dat onding steeds meer terugkomen in de whiskywereld, ongetwijfeld in een poging om ons meer te doen betalen. Compas box zondigde al een keer door de Artist blend in een 50 cl fles uit te brengen, maar Céline en Glen beloofden me ondertussen al dat ze John gingen vragen om het ‘nooit meer te doen.’ Elements of Islay doet het echter consistent, en nu heb je ‘That Whisky Boutique’ die een aantal erg interessante expressies met een hip label loslaat in dit afschuwelijk formaat.

Losstaand van het feit of we ons al dan niet bedrogen moeten voelen hebben deze geniale marketingboys namelijk iets erg belangrijks over het hoofd gezien: het bestaan van whiskyclubs. Deze clubs zijn door de jaren heen ontwikkeld met één constante: de 70 cl. fles. Het aantal leden wordt hiervan in functie gekozen, en een tasting met 34 deelnemers is een begrip geworden door de jaren heen. Niet alleen in clubs trouwens, maar ook in de vele winkels in de Benelux die zelf tastings organiseren.

Toegegeven, in het Verenigd Koninkrijk zijn ze minder vertrouwd met het clubgebeuren zoals dat in België echt leeft, maar ook daar gebruiken ze meer en meer ons model. En dat werken die 50 cl flessen simpelweg niet, geen enkele club gaat er namelijk 2 kopen, zoals de snoodaarts die deze bewuste bottelaars toch zijn ongetwijfeld hopen.

Daarom deze oproep: blijf weg van die 50 cl toestanden. Niet alleen vind je bij de andere independents even goeie expressies voor relatief gezien een betere prijs, maar je moedigt de waanzin alleen maar aan door die domme 50 cl toestanden aan te schaffen!

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Glenlossie 20 Y The Whisky Mercenary vintage 1992
Muziek: The Rolling Stones - Exile on Main Street

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Malt moments ...

Elke goede hobby heeft een aantal eigenschappen dewelke ze aantrekkelijk maakt. Eén ervan is het zorgen voor memorabele momenten. Oftewel momenten die zo sterk waren dat eraan terugdenken op zich al terug voor plezier kan zorgen.

Whiskydrinkers noemen zoiets een 'malt moment'. Soms komt dat door de dram op zich, sommige whiskies zijn zo memorabel dat je er de rest van je leven met weemoed aan terugdenkt. En dikwijls is het een combinatie van de dram en het moment dat deze werd genuttigd.

De eerste kennismaking met single malt zorgt voor zowat elke maltdrinker ook voor zijn eerste malt-moment. In mijn geval spreken we dan over Glenmorrangie 10 jaar, recent rebranded als 'original'. Alhoewel ondertussen al honderden andere betere whisky's mijn smaakpapillen konden verblijden, zal Glenmorrangie altijd een speciale plaats in mijn hart dragen, en daarom altijd blijven smaken. Want nooit vergeet je dat 'wow' gevoel ... het gevoel van ontdekking dat whisky ook iets anders kan zijn dan J&B of Jack Daniels.

Een ander malt moment van me zorgt wel eens voor een mixed feelings-gevoel. Zowat rond 1998 was ik vastgeroest in een aantal malts: glenmorrangie, glenfiddich, glen grant. Absoluut niks mis mee natuurlijk, maar een whisky kenner kon je me echt niet noemen. Per toeval kwam ik in contact met de range van Signatory, en meer bepaald een distillerij luisterend naar de naam Rosebank. Ik kocht een genummerde fles voor een toen belachelijk lage prijs en was meteen verkocht. Het wow-gevoel dat langzaamaan was weggeebt kwam terug, en hoe! Verschillende flessen passeerden later nog de revue. Jammer genoeg kende ik op dat moment nog steeds te weinig van malt whisky om te beseffen wat voor gems ik toen fles na fles binnenspeelde ... had ik toen maar beter geweten.

De volgende jaren begon ik stilaan meer te ontdekken, zonder daarbij echt fanatiek te zijn. Bowmore en Lagavullin openden de wereld van de geturfde whisky, en bushmills malt leerde dat ook buiten Schotland al eens leuke dingen werden op fles getrokken. Maar het volgende malt moment gebeurde tijdens de derde whiskytasting waartoe ik me liet verleiden, en het moment dat ik nu nog steeds beschouw als mijn overgang van whiskyliefhebber naar fanaat. Via mijn ondertussen goede vriend Chris kwam ik terecht bij een zekere Jan Vissers die een 'old timer' tasting organiseerde. (Hij had toen nog geeneens beschikking over zijn huidige tempel). De oude malts waren stuk voor stuk een openbaring, maar één, nochtans een van de minst prijzige, overdonderde me compleet: een Bunnahabhain 27 Y van Dewar Rattray. Toen Jan, die me toen nauwelijks kende, liet verstaan dat er nog maar 3 flessen in België verkrijgbaar waren was mijn spontane reactie om luidskeels het cijfer 2 te roepen. Even later had ik voor de eerste keer in mijn leven meer dan 100 euro uitgegeven aan een fles single malt en veranderde mijn leven voorgoed.

De fles in kwestie was jarenlang een gekoesterd pronkstuk in mijn verzameling, en zelfs nu heb ik nog een dram of 2 over, uiteraard al lang overgegoten in een kleiner flesje. (de paar drams ervoor werden opgeofferd om u tastenotes op deze site te kunnen brengen.) Ik denk dat ik die laatste 2 ga delen met Jan, om nog een keer terug te denken aan een geweldige tasting ...

Er volgden ondertussen nog heel wat andere malt moments. Ooit haal ik er nog wel eens een paar boven ...

 

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Auchentoshan Valinch
Muziek: Heart - Red Velvet Car

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Een site bouwen ... geweldig.

Een site over genieten opbouwen … dat is afzien.

Nu ja, afzien eigenlijk niet. Het is wel veel werk, maar vooral leuk werk. Eens het initieel planwerk en programmeerwerk erop zit toch. Want uiteindelijk gaat het om een hobbyproject, en zoiets vat je niet aan zonder 'goesting'.

Wat niet wegneemt dat het heel wat tijd in beslag neemt. Een groot deel daarvan bestaat erin een leuk team rond je te verzamelen. Daar zijn we nu volop mee bezig. Ons whiskyteam staat er al, het bierteam is eigenlijk ook al gekend. Leuk dat de twee groepen elkaar ook vrij goed kennen, dat kan nog eens aanleiding geven tot leuke kruisbestuivingen. Want bier en whisky, dat kan wel door dezelfde deur. Alle twee gerst weet je wel …

Het leukste is nieuwe mensen leren kennen, oude mensen beter leren kennen, of anders leren kennen. En vooral: een passie delen. Een passie voor al wat lekker is. Of we nu bierkenner zijn, whiskyfanaat, wijnliefhebber of restaurantfreak, we hebben één ding met elkaar gemeen: we zijn begeesterd door genieten, en het daarover praten is al bijna even leuk als het proeven zelf.

Het is dan ook allesbehalve een mirakel dat in deze oppervlakkige, jachtige tijden, de kwaliteitsproducten zoals malt whisky en Belgisch bier aan een steile opmars bezig zijn. Het draait immers niet alleen om het genieten op zich, maar ook om het samenkomen met gelijkgezinden, het samen genieten van het beste wat het leven te bieden heeft. Na een oude Bowmore of een sublieme Orval kan je maar één ding besluiten: het menselijk ras heeft toch ook zijn goede kanten wanneer je weet dat we zoiets ineen kunnen steken.

Sinds ik aan deze site begon heb ik net dat beetje bewuster genoten. Genoten van bier, wijn, whisky eten. Maar ook genoten van goed gezelschap, een goed boek, een goede film, een fantastische plaat. Wanneer je moeite doet, alleen en met vrienden, om meer uit het leven te halen, dan hààl je er ook meer uit.

Uiteraard hopen we dat deze site een succes wordt. Maar voor ons is hij al geslaagd, want we genieten er nu al elke dag van.

Inspiratie tijdens het schrijven:
Drank: Arran Golden Eagle
Muziek: Leonard Cohen – Old Ideas.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Subcategorieën

  • Dave's blog

    Blog door Dave Crokaert

    Aantal artikelen:
    14
  • Gin and stuff your way

    Gin and stuff ... algemene posts en mijmeringen over Gin door Glenn

    Aantal artikelen:
    9
  • Vraag van de week

    Elke week een vraag aan 3 'prominenten of ongewone 'gewone' liefhebbers'

    Aantal artikelen:
    12