Gin

Black Swan Gin

Toen drie dertigers uit Brugge en omgeving in 2012 The Bruges Gin Club oprichtten, hadden zij slechts één doel voor ogen: ginliefhebbers samenbrengen om zich via proeverijen, clubavonden, stokerijbezoeken en andere evenementen intens te verdiepen in deze gedistilleerde, geestrijke drank die zijn oorsprong vindt in de jenever.

Lees meer: Black Swan Gin

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS
PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Helsinki Dry Gin

Vandaag reizen we naar het Hoge Noorden, meer bepaald naar Teurestamo in Finland.
Teurestamo is vooral gekend als het vleesverpakkings-district, maar wij gaan ons concentreren op de gin.

Het project “Helsinki gin” is er eentje van 3 vrienden die na lange tijd hun gezamelijke passie (sterke dranken) in de praktijk wilden brengen. Mikko Mykkãnen (master Distiller), Kai Kilpinen (marketing) en Séamus Holohan (ondernemer) waren eigenlijk eerst van plan om whisky te produceren, maar zoals tegenwoordig steeds meer het geval is zijn ze ook gin en Aquavit gaan maken, hoogwaarschijnlijk om genoeg cash flow te hebben om de rijpingstijd van hun whisky te overleven.
Het was echter geen evidentie om in Finland sterke drank te stoken want er gold sinds de wet van 1913-1932 nog steeds een verbod op het distilleren van alcohol. Na lang onderhandelen konden ze in 2014 hun distilleerderij eindelijk openen.
De warmte die door de stookketels geproduceerd wordt recycleren ze op een unieke manier: rond de schoorsteen bouwden ze een sauna! Een soortgelijk systeem wordt ook bij de whiskydistilleerderij Bowmore op Isle of Islay toegepast, daar gebruiken ze de energie om het plaatselijk zwembad te verwarmen!
De gebruikte botanicals zijn:
• Jeneverbes
• Koriander
• Citroen zeste
• Sinaasappel zeste
• Venkel
• Engelwortel
• Rozenblaadjes
• Vossenbes
• Liswortel

Tastingnote:

Neus:
Het eerste wat me opvalt is een frisse muntachtige geur, dan komen de jeneverbessen, dennenbomen krijg ik ook.
Je kan gerust zeggen dat hij een mooie ronde geur heeft en dan bedoel ik dat alle geuren er mooi gebalanceerd in zitten maar geen één er bovenuit steekt. De koriander komt terug, maar ook niet overheersend.

Na toevoeging van enkele druppels water wordt hij mooi geparfumeerd en floraal. Wat me ook opvalt is dat hij een zoete geur krijgt.

Smaak:
Weer een fris begin, dan komen de jeneverbessen. Floraal is hij ook, of beter gezegd: ik proef de bloesems. Dan krijg ik citrus fruit, maar zeker niet veel, meer in een onderliggende rol. Vrij pikant is hij wel.

Een paar druppels water toevoegen verandert eigenlijk niets aan de smaak, enkel het pikante wordt een beetje verzacht.

Finish:
Een middellange finish die de mond vrij droog achterlaat.

Gin en tonic:

Wat de tonic betreft ga ik hier de kaart trekken van de fruitige Markham Tonica. Die zorgt effectief voor een vrij fruitig resultaat, maar wel met een mooie droge finish.

Mijn andere perfect serve is die van The Belgian Gin Club, eigenlijk een gezamelijke actie van hen met Kris Kookt en Gin Ur Way.

Hiervoor gebruikten we de Erasmus Bond Dry Tonic, waardoor je minder de fruitige toetsen krijgt, maar het eindresultaat natuurlijk wel heel droog wordt.

Garnituren:

De garnituren die wij hier toevoegen zijn een mooie zeste van sinaasappel, wat Tasmaanse peperbolletjes en een paar gedroogde rozenblaadjes.

The Belgian gin club gaat dan weer jeneverbessen, 4 à 5 bevroren vossenbesjes en een zeste van roze pompelmoes toevoegen.


De lekkere foodpairing die Kris uit zijn koksmuts getoverd heeft is er eentje met gemarineerde en gegrilde zalm, gebakken bospaddenstoel, croutons van roggebrood en dille.
Kijk zeker eens op de webpagina www.kriskookt.be voor meer receptjes!

Conclusie:

Ik kan hier kort en bondig zijn: deze gin zal een mooie uitbreiding zijn in jullie collectie!

Score:
Ik geef 4/5, een gin die ik zeker nog eens zal kopen!

Auteur: G.V van Gin Ur Way
Eindredactie : K.H van G&Teasing

Zonder voorafgaandelijke toestemming van de auteur mag niks uit deze tekst worden overgenomen!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Sipsmith Gin

De Sipsmith gin is het geesteskindje van 3 Britten met een voorliefde voor gin die bij de lancering in 2009 een authentiek product voor ogen hadden en geen enkele toegeving wilden doen op gebied van kwaliteit.
De goede vrienden Sam Galsworthy en Fairfax Hall groeiden samen op in Cornwall.
Toen ze in 2007 het plan opvatten om de allereerste micro distilleerderij in London op te richten sinds 200 jaar, werkten ze beiden wel in de drankenwereld maar had geen van hen ook maar enige ervaring met het stoken van alcoholische dranken.
Daarom wenden ze zich tot de ervaren distilleerder Jared Brown, die echter niet zomaar in het project wilde stappen. Hij wilde de absolute garantie dat hij een authentieke, kwaliteitsvolle gin mocht maken zonder toegevingen te doen. Het klonk de vrienden als muziek in de oren!

Het verkrijgen van een licentie liep echter geenszins van een leien dakje en nam maar liefst twee jaar in beslag omdat er sinds de beruchte Gin Act van 1751 gewoon geen wet meer bestond die toeliet om alcohol te stoken in een kleine oplage!
Je kan gerust zeggen dat “de Sipsmiths” pioniers geweest zijn die de weg hebben bereid voor de ruim 80 micro distilleerderijen die op dit moment in Engeland werkzaam zijn.

De eerste distilleerderij bevond zich in het voormalige huis van Michael Jackson, de beroemde bier- en whisky kenner. Oorspronkelijk werd de gin enkel gestookt in hun 300 liter grote stookketel “Prudence” maar na een tijdje werd de vraag naar de Sipsmith Gin zo groot dat ze verplicht werden om uit te breiden. De oorspronkelijke locatie in Hammersmith werd dan ook verlaten voor een grotere vestiging in Chiswick.
De drie kochten een extra stookketel die ze “Patience” doopten, een exacte kopie van “Prudence”. Om aan de steeds steigende vraag te kunnen voldoen werd kort daarop de familie nog eens uitgebreid met grote zus “Constance”, een ketel van 1500 liter.

De Sipsmith Gin wordt gemaakt volgens de zogenaamde “one-shot” methode. Bij dit proces wordt de exacte hoeveelheid botanicals gedistilleerd, in plaats van te werken met een verdubbeling van de hoeveelheid, wat nochtans een tijdsvoordeel zou opleveren. Om zeker te zijn van de legendarische kwaliteit gebruikt men alleen de beste botanicals van over de hele wereld en opteerde men specifiek voor dit productieproces.

Er bestaan veel "London Dry” gins, maar Sipsmith is één van de weinige gins die er ook echt vandaan komt.
London Dry is behalve een kwaliteitsnorm ook de aanduiding van een productiemethode: na distillatie mag er behalve water (om de gin tot het juiste abv te verdunnen) niets meer worden toegevoegd aan de spirit.

De naam van de gin verwijst naar de ambachtelijke traditie van het smeden en ook het logo maakt volgens Kurt Heddebauw van G&Teasing, specialist ter zake, een allusie op de rijke geschiedenis van gin. Het beeldt een alchemist af die aan het werk is met een distilleerkolf eindigend in een zwanennek, naar de vorm van de klassieke koperen ketels waarin alcohol werd gestookt.
De witte zwaan is een verwijzing naar de tweede fase in het alchemistisch proces van de verheffing van de ziel, het zogenaamde “albedo” of “ablutio” (witheid of zuivering) in het Grote Werk waarbij men het licht zou zien en onzuiverheden zou wegwassen met aqua vitae (levenswater). ( zie logo)

Bij Sipsmith maken ze 4 versies : de Sipsmith Dry Gin, de Sipsmith V.J.O.P., de Sipsmith Sloe Gin (op basis van sleedoornbessen, een typisch Engelse traditie) en de Sipsmith Summer Cup (een Engelse variant op de zomerse sangria).
Daarnaast zijn er nog de zeer exclusieve Sipsmith Raffles 1915, ( exclusief voor de Raffles Hotels & Resorts) , de Sipsmith House of Commons gin (exclusief voor het bezoekerscentrum van het Engelse Parlement, dezelfde gin als de standaard versie maar dan gebotteld op 40,7%) en de Sipsmith Olympics (gemaakt voor de Olympische Zomerspelen van 2012 in Engeland. Gin UR Way heeft er hiervan eentje in zijn bezit en dit is een collectors item want de inhoud is eigenlijk de standaard Sipsmith Dry Gin)
Vandaag bespreken we de standaard en de V.J.O.P. versie.

Sipsmith Dry Gin.

De gebruikte botanicals zijn:

1. jeneverbes uit Macedonië
2. korianderzaad uit Bulgarije
3. engelwortel uit Frankrijk
4. zoethoutwortel uit Spanje
5. liswortel uit Italië
6. gemalen amandelen uit Spanje
7. kassiepijp uit China
8. kaneel uit Madagascar
9. sinaasappels van Sevilla
10. citroenschil uit Spanje

Sipsmith V.J.O.P.

Deze werd gelanceerd in 2013 en V.J.O.P. betekent: “Very Juniper Over Proof”, een Navy Strenght Gin dus, met ongeveer 75% meer jeneverbessen.
Het distilleerproces verschilt ook van de standaard versie, want die gebeurt in 3 stappen:
Ten eerste wordt een veel grotere hoeveelheid jeneverbessen gemaceerd (geweekt) in de basisalcohol.
Na 3 dagen macereren worden de basisbotanicals samen met nóg meer jeneverbessen toegevoegd aan de stookketel.
Daarbovenop worden nog eens extra jeneverbessen bovenaan in de stookketel gestopt , maar dan in een grote “theezak” waar de alcoholdampen door gaan: de zogenaamde “vapour infused distilling”.


Tastingnote:

Sipsmith London dry:

Neus:
Waar ik direct aan denk is een dennenbos, daarna komen er ook mooi koriander, sinaasappel en jeneverbessen bij.
Je merkt meteen dat dit een Old style gin is met een kleine moderne twist.

Smaak:
Onmiddellijk veel jeneverbes, daarna krijg ik koriander, mooi aangevuld met citroen, gekonfijte sinaasappel en een zoete, Oosterse kruidigheid.
Ik bedoel zeker niet dat hij zoet is, maar er zit een kruidigheid in die mij eigenlijk een beetje doet denken aan een kruidenstalletje op een plaatselijke markt in Turkije.

Finish:
De afdronk is, zoals het een echte London Dry Gin betaamt, eerder droog met jeneverbes en tinten van citrusfruit. .

Gin tonic:

We gaan deze gin combineren met een Fever Tree Tonic.
Het zachte, fruitige karakter en de zachte bitterheid van deze tonic gaan perfect samen met de gin.

Garnituren:
Als garnituur gebruiken we hier een zeste van limoen en sinaasappel en dit in combinatie met enkele gedroogde jeneverbessen.

Sipsmith V.J.O.P. :

Neus:
Deze laat meteen zijn spieren rollen! Dat komt natuurlijk hoofdzakelijk door de 57,7% alcoholsterkte, die er voor zorgt dat de neus redelijk gesloten zit. Ik krijg natuurlijk overweldigend jeneverbes, koriander zit er ook meteen bij, maar je merkt dat er nog andere geuren achter zitten die gevangen gehouden worden door de hogere abv. Van zodra ik er een paar druppeltjes water bij doe komen die echter heel mooi naar voren!
Als ik bij de standaard Sipsmith al van een dennenbos sprak dan kan ik dat hier ook zeggen, maar dan eentje na een warm zomers onweer. De lezers zullen dat wel kennen: als je na een mooie zomerse dag ‘s avonds nog een wandeling gaat maken in het bos om de koelte op te zoeken, dan krijg je zo’n leuke, lekkere geur. Zalig!

Daarna wordt hij mooi rond op de neus met florale geuren, citroen krijg ik ook, samen met iets geparfumeerds en dat bedoel ik in de goede betekenis van het woord! De jeneverbessen blijven uiteraard de meeste aandacht opeisen.

Smaak:

Ik mag wel stellen dat ik hier hetzelfde “probleem” krijg: niettegenstaande de eerste nip vrij zacht en mooi vettig binnenkomt, krijg je hier ook enkel jeneverbessen en koriander. Gelukkig geldt hier hetzelfde als bij de geur, eens ik een paar druppeltjes water hebt toegevoegd komen al de andere smaken helemaal naar voren en het zijn er vrij veel!
De gin wordt een klein beetje zoetig met jeneverbessen up front , maar dan krijg ik koriander, sinaasappel, citroen en peper, vrij pikant zelfs. Hij trekt de achterkant van mijn lippen mooi droog, maar blijft ook mooi rond. Er zit zelfs iets aards aan. Ja, echt lekker!

Finish:

Een lange finish met een mooi droog bitter einde!

Gin & Tonic:

De combinatie die ik het best vond is die met de East Imperial Burma: een lekkere, droge Gin & Tonic, maar met een mooie fruitige twist er bij.
De V.J.O.P. heeft zo veel karakter dat hij deze tonic met ballen gemakkelijk aan kan!

Garnituren:

Ik hou het ook nu heel simpel zonder franjes of speciale garnituur, gewoon simpel en goed.
Een zeste van limoen en sinaasappel en een paar jeneverbessen volstaan.
Ik vind zelfs dat beide gins, zowel de standaard als de V.J.O.P. eigenlijk helemaal niets nodig hebben!

Conclusie:

Ik kan hier enkel heel erg positief over zijn! Je proeft in beide gins de zin voor kwaliteit van de makers!
Mijn voorkeur gaat uit naar de V.J.O.P. omdat ik hou van gins met een overtuigende en droge jeneverbes. Ben je echter liefhebber van een meer fruitige gin met een mooie droge twist, ga dan zeker voor de standaard Sipsmith.

Allez! Hop hop! Naar de gin shop en schaf jullie één of – beter nog! - beide versies van de Sipsmith aan! Jullie zullen er nooit spijt van krijgen!

Score:

De standaard versie geef ik een knappe 4,3/5, de V.J.O.P met heel veel overtuiging een mooie 4,5/5 en die komt daarmee recht in mijn top 20!

Nog een leuk extraatje: elke fles is voorzien van een code die je op de website kan ingeven en zo krijg je de productiedatum en een gebeurtenis van die dag!

Mijn code: LDG /367
Gebeurtenis:
29th Jan 2013
Passionately Crazy
BATCH No:LDG/367 BOTTLES:470
We're all very passionate and definitely a bit crazy here at Sipsmith and so inevitably we all love the images from the African Cup of Nations fans. This is definitely one of our favourites though. This batch is dedicated to the passionately crazy/ crazily passionate Niger fan after his team LOST 3-0.

‪#‎GinTonic‬
‪#‎Sipsmithgin‬
‪#‎ginurway‬
‪#‎alcobrands‬

Auteur: G.V. van Gin Ur Way
Eindredactie : K.H. van G&Teasing

Zonder toestemming van de auteur mag niks uit deze tekst worden overgenomen!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Ginderella Gin

Vandaag maken we een kleine reis naar de Gentse binnenstad waar deze Ginderella Gent ontstaan is, meer bepaald uit het project “EET de stad in balans”. Daardoor zijn Geert en Jan Heyneman beginnen experimenteren met allerhande onkruiden en agressieve exoten voor gebruik in de keuken.
Na lang zoeken komt Geert op het idee om er een gin mee te stoken en volgt samen met zijn broer een cursus distilleren in Anderlecht.
Daarna beginnen ze er met volle moed aan, na een paar maanden en veel proefstooksels later zijn ze eindelijk tevreden over het eindproduct en lanceren ze de Ginderella Gin.

De gin werd tot op heden niet gestookt in Gent maar in het Vlaams-Brabantse Lubbeek bij distilleerderij “De Kraaikes”, die we kennen van de gin het Kraaike.
In de toekomst zal het stoken evenwel toch in Gent gebeuren want de mensen van Ginderella hebben besloten om een installatie aan te kopen om van hun gin echt een 100% Gents product te maken!

Botanicals:

• VERSE jeneverbessen, tot voor kort zelf geplukt in Gent, maar omdat ze daar nu uitgeput zijn werden Geert en Jan verplicht om ze elders te gaan zoeken. Gin UR Way zou natuurlijk Gin UR Way niet zijn als hij niet zou weten waar: voortaan gaan ze naar een geheim plekje in de Ardennen waar ze de bessen persoonlijk plukken van struiken die reeds een paar honderd jaar oud zijn!
• Japanse duizendknoop (de jonge scheuten hebben de aroma’s van rabarber)
• Himalaya giant, of beter gezegd, een Himalaya braambes. Voor gebruik worden ze gemacereerd in whisky!
• Reuzenberenklauw: is gekend als contactgif zoals de brandnetel maar wordt heel lekker als ze correct wordt gedistilleerd.
• Kleine varkenskers: een kruid dat verschrikkelijk stinkt maar wel heel lekker smaakt.
• Hondsdraf: wordt veel gebruikt om lekkere thee mee te maken.
• Robertskruid: kent men ook als wilde geranium en wordt gebruikt in de kruidengeneeskunde om nier- en blaasklachten te voorkomen.
• Zeste en bladeren van de kaffirlimoen
• Zwarte peper

Al deze exoten worden apart gemacereerd en gedistilleerd volgens hun eigen macereertijd, want elk kruid heeft een eigen behandelmethode.
Daarna worden alle maceraten en extracten gemengd met de basisalcohol volgens eigen verhoudingen omdat ze onderling verschillen in smaak.
Je kan hier dan ook spreken van “vintages” omdat er soms lichte smaakverschillen zijn, wat ik persoonlijk dan weer een leuk voordeel vind en meteen het bewijs dat we hier kunnen spreken van een artisanaal en niet van een industrieel product.

Tastingnote:

Neus:
Het eerste wat me te binnen schiet is een pas afgereden hooiveld midden in de vroege zomer! Ik bedoel daarmee eigenlijk dat hij vrij grassig is.
De jeneverbessen zitten er natuurlijk ook in, maar zeker niet overheersend. Dan krijg ik allerhande florale tinten, rabarber, brandnetel en kardemom.
Na toevoeging van een paar druppels water komt er een geur bij die ik vrij verrassend vind: die van een stekelbessenstruik, ook gekend als “knoedels”. Het robertskruid komt er ook mooi door. Ik kan eigenlijk niet beschrijven hoe dit ruikt, maar eens je de geur en de smaak van robertskruid kent haal je die overal uit.

Smaak:
Bij de eerste nip vind ik hem vrij zoet maar dat maakt snel plaats voor een mooie, ronde, vettige, pikante smaak. Salie, rabarber en kardemom komen ook terug. Ik krijg daarna ook iets fris, iets muntachtigs en opnieuw het robertskruid. Je houdt er van of niet, zoals gezegd, maar herkennen doe je het altijd! Iets houtachtigs, wat aardesmaak krijg ik ook, oregano en brandnetel zitten er ook tussen. Ook de jeneverbes zit er natuurlijk in maar ook hier weer niet overheersend, meer subtiel er tussen door geweven.

Finish:
Een middelmatig lange, licht bittere finish.

Gin & Tonic:
Ik ga hier volledig de kaart trekken van de pure tonic genre Goldberg , AQ Monaco of Thomas Henry tonic en de volgorde bepaalt hier wel degelijk mijn voorkeur.
Door dit genre tonic te gebruiken komt de complexiteit van de gin mooi tot uiting.

Wil je liever een iets frissere of drogere Gin & Tonic, ga dan voor de Erasmus bond Botanical.

Garnituur:

De garnituur die ik bij de pure tonics gebruik is een takje citroenverbena en een zeste van limoen.

Bij de Erasmus Bond Botanical opteer ik voor een rabarberstengel, in combinatie met een zeste van limoen.

De fabrikant raadt als garnituur een dunne “zeste” van wortel aan, maar ik vind dit niet echt een geslaagd huwelijk.
De combinatie met een dunne “zeste” van peer vind ik daarentegen wel verrassend, maar dan moet je er wel voor zorgen dat je je glas snel uitdrinkt want anders gaat de peer overheersen. Misschien is dit wel een tactische zet van de fabrikant om meer flessen te verkopen?
Je kan de peer er natuurlijk ook na een paar minuten uit halen en opeten.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Hven Gin (update)

Vandaag publiceer ik een update van een artikel dat al in juli 2014 verscheen omdat deze gin onlangs door 54 Spirits ingevoerd werd op de Belgische markt. We gaan het namelijk hebben over de spirit of hven gin.
De Hven gin wordt geproduceerd op het Zweedse Hven, een klein eilandje met een omtrek van ongeveer 7 km en een bevolkingsgraad van ongeveer 400 personen dat in de Straat van Oresund ligt, tussen Zweden en Denemarken.
Het oorspronkelijke plan van de distilleerderij (opgericht in 2008) was om whisky te produceren, maar zoals dikwijls het geval is hadden ze bij de Hven distilleerderij een cashflow probleem, zodat ook de productie van andere spirits zoals gin en wodka opgestart werd.
Door de ervaring die ze al hadden met het stoken van whisky hebben ze een gin gecreëerd die toch wel een heel ingewikkeld productieproces heeft. Ik ga proberen om dit zo goed mogelijk uit te leggen.

Productieproces:

Ze laten hun botanicals gedurende 24 uur macereren (weken) in een neutrale graanalcohol die ze eerst zelf gestookt hebben. Na 24 uur worden alle kruiden en botanicals uit de spirit gehaald en wordt die gedurende 18 maanden te rusten gelegd op Amerikaanse eiken vaten.
Na dit rijpingsproces heeft de gin natuurlijk een kleur gekregen van het hout, maar omdat het niet de bedoeling is om gerijpte gin te verkopen, enkel om de gin meer smaak en karakter te geven, gaan ze die kleur er terug uithalen. Dit doen ze door de gin opnieuw te distilleren met een koperen stookketel (pot still).
Na deze run wordt hij voor ongeveer 3 maanden te rusten gelegd in een roestvrije stalen bak om hem daarna nog een laatste keer te distilleren.
Na 21 maanden en 3 keer distilleren is hij eindelijk klaar voor consumptie.
O ja, dat zou ik nog vergeten: ze gebruiken enkel organisch geteeld graan!

De botanicals zijn:

• Jeneverbes
• Paradijszaad
• Citroenen
• Szechuanpeper
• Guineese peper
• calamus wortel ( kalmoeswortel)
• kardemom
• cassia
• Mauritiaanse Bourbon vanille
• Anijszaad
Van deze Hven bestaat er een versie op 40% en een Navy Strength, van deze Navy Strength zijn er helaas slechts 16 flessen beschikbaar op de Belgische markt.
Tastingnote:

40%:

Neus: een mooie, overtuigende jeneverbes is de eerste geur die ik krijg, maar er zit zeker meer in! Een vochtig dennenbos na een zomerse onweersbui! Dan komen er citrusvruchten bij, allerhande kruiden (koriander, Timut peper, wilde Madagascar peper ) en ook de anijs is lichtjes aanwezig.
De geur is zeker geëvolueerd ten op zichte van 2 jaar geleden, maar dat is misschien dankzij de lucht die er in de half volle fles bij gekomen is. Het gebeurt wel vaker dat de spirit dan mooi open komt. Na toevoeging van een paar druppels water verandert er vrij weinig, enkel het anijs is volledig weg.

Smaak:
Je proeft toch dat de rijping op eiken vaten zijn doel niet gemist heeft. De gin is mooi rond en vol en heeft een mooi gelaagd karakter. Terug jeneverbessen en citrus, de koriander komt er zachtjes bij,kruiden en peper zitten er ook in, maar geen pikante peper. Nee, ik proef meer een frisse peper net zoals in de geur, met ondertonen van citrus.

Finish: middellange, licht bittere finish die mooi droog eindigt.

Navy Strength versie:

Neus:
De 57% laat zich direct voelen, je moet jezelf even de tijd geven om hieraan te wennen. Zeker niet zomaar de neus helemaal in het glas steken, want dan ga je de neus volledig verdoven!
Na even wennen krijg je terug volop jeneverbessen, het vochtige dennenbos zit er ook weer in, maar verdwijnt sneller dan bij de 40% en maakt plaats voor frisse citroen. Dan komt er iets zoets bij, zoete koriander. Eikenhout komt er dan bovenop, natuurlijk door het eiken vat waar hij de gin op gerijpt werd. Opvallend is wel dat je dit bij de navy Strength meer hebt dan bij de standaard versie.
De peper heeft ook meer een bijrol gekregen en het anijs is helemaal verdwenen.
Met toevoeging van water komt hij mooi open en komen alle geuren mooi en duidelijk door, iets extra komt er echter niet bij.

Smaak:
Wauw! Direct pikant! Maar o zo lekker! Een zalig, vettig, rond mondgevoel maar met een licht bittere aanzet! Jeneverbessen upfront! Dan koriander, peper, heel mooi droog. De citroen zit er heel mooi in, maar minder dan op de neus, meer als een frisse twist.
Ja, dit vind ik wel lekker!
Na toevoeging van water gebeurt er net hetzelfde als bij de geur: hij komt helemaal open en alle smaken komen nog duidelijker door, de citroen verdwijnt nu wel meer en wordt vervangen door sinaasappel, hij wordt ook een beetje aards nu.

Finish:
Een lange, droge finish met een mooi bitter einde en sporen van anijs. Door de toevoeging van water werd hij nog droger!
Ik verdenk de mensen van Hven er eigenlijk van dat ze andere botanicals gebruikt hebben voor de Navy Strength.

GIN&TONIC:

De perfect serve die ik wil aanraden is er eentje die het zachte, gelaagde karakter van de Hven goed tot zijn recht laat komen.

Voor de 40% gebruik ik een zachte, pure tonic zoals de AQ Monaco tonic, Thomas Henry en Erasmus bond classic.

De Navy Strength kan door zijn sterker karakter ook een tonic met meer karakter aan.
Daarom opteer ik hier voor de Erasmus Bond Dry of de East Imperial Old World.

Diegenen die liever een fruitigere Gin & Tonic willen raad ik een Markham Tonica, een ME of een East Imperial Burma Tonic aan.

Garnituur:
Ik hou het vrij simpel en voeg slechts een kleine zeste van citroen en 2 jeneverbessen bij.

Conclusie:

We kunnen gerust zeggen dat de Hven een lekkere, kwalitatieve gin is met een toch wel ingewikkeld productieproces.
Zoals jullie wel gemerkt hebben gaat mijn voorkeur uit naar de Navy Strength, maar dit wil helemaal niet zeggen dat ik de 40% links zou laten liggen, integendeel!

Score:

De standaard versie krijgt van mij een mooie ronde 4 op 5 en daarmee zit hij toch wel in de lijst van gins die ik zeker nog eens zou kopen.

De Navy Strength daarentegen krijgt een 4,2 op 5 waardoor hij tussen de toppers zit! Ik ben zelfs geneigd om hem een 4,3 op 5 te geven!
Als iemand toch nog een extra reden nodig zou hebben om deze gin aan te schaffen, weet dan dat de Hven gin de huisgin van het Zweedse sterrenrestaurant Noma is!

Auteur: G.V van Gin Ur Way
Eindredactie : K.H van G&Teasing

Zonder voorafgaandelijke toestemming van de auteur mag niks uit deze tekst worden overgenomen!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Blosm Gin

Vandaag gaan we het hebben over een vrij “nieuwe” Belgische gin, ook al is hij eind 2015 al op de markt gebracht: de Blosm gin.
Deze gin is van de hand van Inger Missotten en haar partner Peter Coel en wordt gemaakt in Heers, in de Haspengouw streek.
Inger is eigenlijk de kleindochter van de heer Missotten van de gelijknamige brouwerij die spijtig genoeg 40 jaar geleden gesloten werd en het is dan ook op de locatie van die oude brouwerij dat de Blosm gestookt wordt.

Nu jullie weten waar hij vandaan komt zou er eigenlijk al een lichtje moeten beginnen branden over de soort gin waar we mee te maken hebben.
Inderdaad: een fruit gin en meer bepaald een appel gin! Ze gebruiken hiervoor de Maribelle appel, een soort met veel smaak en een goed suikergehalte.

Ik vermoed dat er bij een aantal lezers een luidkeelse “oei!” te horen zal zijn en ik moet eerlijk toegeven dat, toen ik eind september te weten kwam dat er een appel gin op de markt ging komen, ook ik heel kritische bedenkingen had. Om nóg eerlijker te zijn: ik heb die nog steeds, meteen de reden waarom ik nu pas een artikel wijd aan deze gin.
Voor ik mijn mening geef, eerst een beetje informatie over de gebruikte botanicals:

• jeneverbes
• koriander
• vlierbloesem
• engelwortel
• iriswortel
• citrusschil
• sinaasappelschil
• oranjebloesem
• lindebloesem
• sansho peper
• lievevrouwbedstro
• kaneel
• appel
• peer

Mijn eerste indruk: dit ziet er eigenlijk nog zo slecht niet uit! Ik zie hier genoeg dingen die het zoete zouden kunnen counteren!
Ik kan bijna niet wachten om te proeven, maar eerst gaan we nog het productieproces uit de doeken doen, want die is echt te mooi om er geen aandacht aan te besteden.

Ten eerste selecteren de makers appels die het juiste “Brixgehalte” hebben. “Het juiste wat?”, hoor ik veel lezers denken. Wel, Brix is een maat voor de hoeveelheid opgeloste droge stof (bijvoorbeeld suiker) in een waterige vloeistof en geeft aan hoeveel massa-procent van de vloeistof uit vaste stof bestaat. Die waarde wordt uitgedrukt in graden en kan bepaald worden door de brekingsindex van de vloeistof te meten met een refractometer of door het soortelijk gewicht van de vloeistof te meten met een gravimeter.

De Brix-waarde wordt veel gebruikt in de industrie die landbouwproducten verwerkt voor het meten van de kwaliteit van fruit en groenten, vooral van druivensap voor de wijnproductie. In het algemeen geldt dat hoe hoger de Brix-waarde is, des te beter de kwaliteit is. Hoge Brix-waarden duiden op een zoetere smaak en een betere houdbaarheid. De Brix-waarde ligt bij de Blosm Gin tussen de 14 en 18, wat zoveel betekent als “hoge kwaliteit”.

Van zodra de appels gekeurd zijn worden ze geperst, en eens ze geperst zijn wordt er een appelwijn van gemaakt, maar wel met zo min mogelijk toevoeging van suiker om het appelkarakter in de wijn zo veel mogelijk te behouden.

Daarna worden drie distillatieprocessen uitgevoerd:
De eerste stook is een striprun om zoveel mogelijk alcoholpercentage te genereren. De tweede stook is eigenlijk een anderhalve stook: het resultaat van de eerste stook wordt gemengd met verse appelwijn en afgestookt tot een appelbrandy.
Iedereen nog mee? Goed, want we zijn er nog niet!

De derde stook is namelijk de ginrun. Het resultaat van de tweede run wordt samen met jeneverbessen in de stookketel gestopt. Die laten ze 24 uur macereren om ze dan de volgende dag samen met de andere kruiden in een hopzak te doen. Een hopzak is eigenlijk een grote thee zak waar allerhande kruiden en fruitsoorten in gestopt worden. De verkregen alcohol wordt vervolgens aangelengd met water tot 30% abv, de kruiden worden opgehangen en door middel van een vacuumtechniek wordt opnieuw een ginrun uitgevoerd. Nadien wordt alles teruggebracht tot 43% alcohol en wordt alles ultrasoon behandeld om alle mogelijke onzuiverheden er uit te halen. Daarna wordt de gin nog vijf weken te rusten gelegd en dan pas wordt hij gebotteld.
Amai! Ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben, hier zit flink wat stielkennis achter!

Ongetwijfeld zullen jullie nu vinden, net zoals ik, dat het de hoogste tijd wordt om te proeven!

Tastingnote:

Neus:

Een vrij gesloten geur. Vrij weinig appel, meer iets als fruitbomen die in bloei staan. Frisse neus, wel een beetje alcoholisch.
Met een paar druppels water komt hij mooi open, de appel komt dan sterk naar voren, samen met de koriander, de vlierbloesem en de oranjebloesem. Ja, best een lekkere neus!

Smaak:

opnieuw valt mij op dat de appel slechts héél subtiel aanwezig is. Zeker niet zoet! De jeneverbessen laten zich ook zoeken.
Wat me wel weer opvalt is dat hij fruitig is, maar zeker niet overheersend naar appel smaakt. Vrij pikant is hij ook.
Met water komt hij opnieuw mooi open! De appel komt nu mooi naar voren, samen met de jeneverbessen. Vlierbloesem krijg ik nu ook, maar zeker niet overheersend. Gelukkig maar, want daar hou ik niet van!
Er zit door de smaak van de appel heen ook een frisse, fruitige twist in die er voor zorgt dat hij helemaal niet zoet wordt.

Finish:

Een middellange finish die heel mooi droog wordt naar het einde toe. Ja, dit vind ik wel een serieus pluspunt!

Gin & Tonic:

De fabrikant zelf raadt een combinatie aan met de Fever Tree Elderflower en zelfs zonder fan te zijn kan ik die keuze goed begrijpen.

Ik ga evenwel opteren voor een zachte, zelfs iets zoetere tonic! Wie had dit nu gedacht? Dat je bij een “appel”gin een zachte, zoetere tonic zou schenken?
Wel, ik eerlijk gezegd helemaal niet!

Ik raad een combinatie aan met de 1724 tonic, waardoor hij op elk vlak helemaal in balans komt.

Hij wordt mooi fruitig en droog, zelfs met een klein bitter randje en dan komt de appel er mooi uit! Echt apart en vooral ... lekker!

Wil je hem iets bitterder, ga dan voor een AQ Monaco of Goldberg tonic en niet voor de nog drogere of bittere tonics zoals de Thomas Henry of East Imperial Old Tonic, anders wordt hij té bitter.

Garnituur.

Ja, hier ga ik natuurlijk voor 2 dunne sneetjes Yazz appel, aangevuld met een gedroogd schijfje citroen, die ik er bij doe om de appel iets op te frissen.

Conclusie:

Wel, ik moet heel eerlijk bekennen dat Peter en Inger mij - om het met de woorden van Sergio Herman te zeggen - “bij mijn kloten genomen hebben”!
Waarom? Omdat ze verdorie een topproduct op de markt hebben gezet die helemaal het tegenovergestelde is van wat ik er van verwachtte!
Ik verwachtte echt een zoete, zachte gin! Goed, dat is hij deels - onvermijdelijk - wel geworden, zeker als je hem combineert met de Fever Tree Elderflower, maar mix hem met de 1724 Tonic of zeker met de AQ Monaco en hij wordt echt mooi bitter en droog.
Ja, ongelofelijk, maar ik ben echt fan! Proficiat, Peter en Inger, dit is nog nooit iemand gelukt! Mij zo bij mijn p....e nemen!

Score:

Omdat hij mij zó verbaasde en omdat hij een verrijking is voor de Belgische ginmarkt geef ik hem een hele mooie score. Mmmmmmm? Zou ik ? Jep! Zeker en vast! Eerlijk verdiend: 4,3 op 5!

Ik heb maar één raad voor alle lezers: kopen die handel! Laat jullie verrassen, net zoals ik nog steeds verrast ben!

Auteur: G.V van Gin Ur Way
Eindredactie : K.H van G&Teasing

Zonder voorafgaandelijke toestemming van de auteur mag niks uit deze tekst worden overgenomen!

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Burleighs London dry gin

Burleighs Gin wordt gemaakt in de 45 West Distillery in de buurt van Loughborough in Leicestershire. De distilleerderij begon te produceren op 24 juni 2014 en de man die deze gin gecreëerd heeft is de iconische Master Distiller Jamie Baxter. Jamie heeft een ongeëvenaarde expertise in het distilleren: hij was de architect van de William Chase gin, van de City of London gin van ons vorig artikel en van de East London Liquor Company, om er maar een paar te noemen. Het sterke aan al deze projecten is, dat Jamie telkens van 0 (NUL) begonnen is en telkens tot een waanzinnig eindproduct gekomen is, maar nu loop ik al te veel vooruit.
Er zijn momenteel drie versies van deze Burleighs gin, maar het speciale is dat ze alle drie gemaakt zijn met behulp van dezelfde 11 botanicals en dat het toch 3 verschillende gins geworden zijn en dit enkel door de manier van stoken en macereren te veranderen.

De gebruikte botanicals zijn:

1. jeneverbessen
2. koriander
3. engelwortel
4. verse sinaasappels
5. liswortel
6. kardemom
7. cassia
8. vlierbessen
9. ruwe berk
10. Paardenbloemwortel
11. Kliswortel

Een klein woordje uitleg bij kliswortel is misschien wel op zijn plaats: we kennen die allemaal als klit van de klit bloemen. Je weet wel: die kleine, ronde, vervelende bloemetjes die aan je kleren blijven plakken! Hier gebruiken ze evenwel enkel de wortel en niet de bloemetjes.
De wortel van de jonge planten kan gegeten worden als pastinaak. In Europa wordt de plant bijna niet meer gegeten, in het Verenigd Koninkrijk is er nog wel een populaire frisdrank te koop in de supermarkt die gemaakt wordt van paardenbloem en klit (dandelion & burdock).

Maar nu terug naar de gin, we gaan ons vandaag beperken tot de Burleighs Distillers cut.

Tastingnote:

Neus:
Onmiddelijk een volle krachtige neus op koriander, overtuigend jeneverbes met een frisse fruitige twist.
Een beetje floraal is hij zeker ook.

Smaak:
Wat me direct opvalt is het zachte, ronde karakter van deze Burleighs, er is nergens een scherp kantje aan te proeven. Dan wordt hij aards en zoetig , kruidig is hij zeker ook , jeneverbessen, koriander met terug een fruitige twist.
Alles zit heel mooi gelaagd in elkaar: niets dat er boven uit springt, alleen de jeneverbessen misschien.
Ja, zalig lekker, gedverdekke!
Ik ben even weg, weg van mijn pc, enkel maar om hiervan te genieten! Tot zo!

Wachtmuziekje :

http://youtu.be/HDpCv71r-0U

Finish:
Een zachte droge en lange finish met een pikant einde.
Het is alleen spijtig dat hier een einde aan komt!

Gin & tonic:

Ik ga deze Burleighs combineren met de Zwitserse, aardse en droge Gents tonic.

Garnituur:

Een combinatie van pompelmoes en sinaasappel zeste en daarbij een kardemom pitje.
Maar ik kan ook van deze gin weer perfect genieten zonder garnituur er bij!

Conclusie:

Net zoals bij de Square mile proef je de eindeloze expertise van mister Jamie Baxter. Echt topkwaliteit! Zoiets maken ze in België spijtig genoeg niet.
Niet twijfelen, direct kopen!

Score:

BOENK! Terug een dikke 4,5 op 5!!! En opnieuw recht in mijn top 10!

WEETJE!

Wil je je eigen gin eens proefstoken? Dat kan in de 45 gin school van mister Jamie Baxter! Bekijk onderstaand filmpje maar eens voor meer informatie:

https://vimeo.com/155481299

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

City of London Distillery – Square Mile gin

Vandaag gaan we het hebben over één van mijn favoriete gin merken: de city of London distilleerderij, gelegen in het Square mile district van London, ook wel de city of London genoemd.
De distilleerderij is in dat district gelegen en bevindt zich in de bijna verborgen C.O.L.D bar.
Dat klinkt raar, ik weet het, maar bekijk het filmpje via deze link maar eens en jullie zullen helemaal mee zijn:

https://vimeo.com/86987002

Zoals jullie gezien hebben ligt de distilleerderij achteraan in de bar, afgesloten met een glazen wand.

De City of London is het historische en financiële hart van Londen. Het wordt ook wel kortweg The City genoemd, of The Square Mile, naar het geringe oppervlak van de oude ommuurde stad. Het maakt samen met twaalf boroughs deel uit van Inner London, omringd door Outer London in Greater London.

De geschiedenis van Londen is die van de zelfstandige kooplieden in de City of London tegenover de koninklijke macht in de City of Westminster. Tot op de dag van vandaag moet de Britse koning(-in) bij het binnenrijden van de City het zwaard van de stad kussen om daarmee de rechten van de City te erkennen. Het motto van de oude stad "Domine dirige nos" is vertaald uit het Latijn "Heer, leid ons".

Aan Threadneedle Street staat de Bank of England (de Engelse centrale bank), ook wel bekend als The Old Lady of Threadneedle Street, de Royal Exchange en de London Stock Exchange (effectenbeurs).

Lombard Street is sinds lange tijd de straat waar de grote banken zijn gevestigd. Op Ludgate Hill, aan het eind van Cannon Street, staat de na de grote brand van Londen de door Christopher Wren herbouwde St. Paul's Cathedral. Hier treden de leden van het Britse koninklijk huis volgens de traditie in het huwelijk. In een muur langs Cannon Street staat de London Stone, die de belangrijkste Romeinse mijlpaal zou zijn geweest, maar verplaatst is. Een ander bouwwerk van Wren in de City is de aan Cheapside gelegen St. Mary-le-Bow (1670-1680).
In het westen ligt de Old Bailey, het hoogste gerechtsgebouw van Engeland.
In het noordwesten ligt de woonwijk Barbican Estate, met veel hoogbouw.
Dank u, Wikipedia!

Deze Square Mile Gin is eigenlijk een eerbetoon aan deze oude ommuurde stad.
Hij wordt gebotteld op 47,3% alcohol en de gebruikte botanicals zijn:

1. Jeneverbes
2. Koriander
3. Engelwortel
4. liswortel
5. citroen
6. bittere sinaasappel
7. zoethout
8. Pompelmoes

Tastingnote:

Neus: het valt me direct op hoe zuiver de spirit is. Dan krijg ik mooie citrus, een beetje aards en kruidig, koriander en natuurlijk jeneverbessen.

Smaak:

Een hele zachte en ronde spirit die mooi vettig is in de mond! My cup of tea!
In eerste instantie zijn er aroma's van pikante kruiden met sporen van wilde Madagascar peper. Dan komen koriander en citrus en jeneverbessen.

Finish:
Een mooie droge, lange afdronk op jeneverbes en bittere engelwortel.
Ja, echt wel heel lekker!!!!!
Ik kan hier heel de avond gewoon puur van genieten!
Weet je wat? ik stop er hier mee, het is gedaan, jullie mogen naar huis gaan!!!!!

http://youtu.be/D9GQ0n14KLI

Maar nu even serieus: probeer hem zeker ook eens puur!

Gin & Tonic:

We gaan hier in 2 richtingen werken: een zachte pure weg en een droge, fruitige, maar toch enigszins bittere versie.

Voor de pure versie ga ik opteren voor een genre Goldberg, Thomas Henry en Erasmus bond classic tonic, en de volgorde wijst op mijn voorkeur.

Voor de fruitige bittere versie ga ik opteren voor een East Imperial Burma tonic of de Markham tonic.
De ME zou hier ook bij passen maar die is er nu eenmaal niet meer.

Garnituur:

Hier ga ik echt niet teveel bijkappen ... sterker nog: ik doe er gewoon niets bij! Ja, ik meen het, we doen er niets bij!
Ik vind nog steeds dat er in veel bars veel te veel bij gegooid wordt, “hoe meer hoe beter” lijkt dikwijls het motto. Nee jongens het is juist “hoe minder hoe beter”!
Voor diegenen die het echt niet kunnen laten: enkel een kleine zeste van sinaasappel en eventueel 2 wilde Madagascar pepers.

Conclusie:
Dit is echt wel overduidelijk zeker: een mega lekkere gin !!

Score:

BOENK! 4,5 op 5 !
En recht in mijn top 10 van alle gins die ik ooit geproefd heb. Hoeveel dat er al zijn? Laat me volstaan met te zeggen: héél veel
Als primeur kan ik nu al zeggen dat de volgende gin even lekker is!!!

 

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Adler Berlin Gin

Vandaag gaan we ons licht eens laten schijnen op een ondergewaardeerde / vergeten Duitse gin: de Adler Berlin gin.

Nochtans is deze gin een van de eerste Duitse gins die ooit op de markt gekomen is.
Ik kan jullie nu al vertellen dat dit er eentje is met een heel mooi productieproces en dat de slogan “Deutsche Gründlichkeit” hier perfect bij past.
We gaan dan ook proberen om dit een beetje uit de doeken te doen.

Nadat ze de basisalcohol - gemaakt van tarwe -gedistilleerd hebben, gaan ze de botanicals toevoegen:
• Jeneverbessen
• Lavendel
• Koriander
• gember
• citroenschil

Tot hiertoe kunnen we spreken van een heel gewoon productieproces, maar nu komt het: nadat ze de botanicals toegevoegd hebben wordt alles gedistilleerd in een koperen distilleerkolf die gemaakt is in het jaar 1924. Niet zomaar een distilleerkolf, maar een vacuüm pot still!
Het principe van vacuumdistillatie hebben we al eens uitgelegd in het artikel over de Oxley gin.

Na deze distillatie worden alle botanicals verwijderd en wordt hij nogmaals opgestookt, daarna wordt het verkregen eindproduct gedurende een periode van 8 maanden te rusten gelegd op aarden kruiken die tussen de 500 liter en 2000 liter groot zijn.

Oef we zijn er door! We kunnen eindelijk gaan proeven.

Tastingnotes:

Neus:

Direct valt mij op dat we hier met een kwaliteitsvolle gin te maken hebben met een loepzuivere, elegante neus.Jeneverbessen, citrusvruchten en koriander zitten er ook in, maar wel op een heel subtiele wijze.

Smaak:

Ja, die ligt eigenlijk in het verlengde van de geur.
Een hele elegante smaak met alle aroma's mooi gebalanceerd er in verweven:
jeneverbessen, citrus, dan krijg ik een zachte kruidigheid en droogheid. De koriander komt ook mooi zacht terug, aangevuld door een aardse smaak.

Finish :
Opnieuw een middellange, elegante finish met een frisse nasmaak van de citrusvruchten.

Gin & Tonic:
Door het elegante karakter van deze gin ga ik opteren voor een pure tonic, maar dan wel een zachte, genre Goldberg of AQ Monaco.
Je zou ook een Thomas Henry of een Erasmus Bond Classic kunnen gebruiken, maar die zijn voor mij hier net iets té droog en puur.

Garnituur.
Gewoon heel klassiek en sober, let the gin do the talking: een zeste van citroen met een jeneverbes, meer is er echt niet nodig!

Conclusie:
Ja, dit is zo’n flesje die je veel te gemakkelijk voorbij loopt en laat staan, enkel omdat hij zo Oost-Duits lijkt en dat is wel spijtig, want ben je liefhebber van fruitige Gin & Tonics dan zul je hier echt tevreden over zijn.

Score:

Ik geef deze een mooie 4,2 op 5, ik zou hem zelfs een 4,3 op 5 durven geven.

PLG_CONTENT_CEDDISQUSCOMMENTS_ADD_COMMENTS

Subcategorieën